مثبت اندیشی در مورد پیری پرز نیست
من عادت داشتم چشمانم را روی «مثبت اندیشی» بچرخانم. شبیه پوستری در مطب دندانپزشکی بود. سپس تماشا کردم که "من نمی توانم اذیت شوم" چقدر به حرکت نکردن تبدیل شد و حرکت نکردن به مفاصل سفت تبدیل شد و از چرخاندن چشمانم دست کشیدم.
این یک حرف زدن نیست این یک مورد عملی است که چرا با بالا رفتن سن ذهنیت شما اهمیت دارد و چگونه می توان ذهنیت بهتری بدون پنیر ساخت. توصیه پزشکی نیست - اگر با افسردگی واقعی روبرو هستید، مطب پزشک است، نه یک وبلاگ. اما ماشینهای روزمره خودگویی واقعاً تعیین میکنند که آیا شما فعال و خوب بمانید، و آن قسمتی که میتوانید مستقیماً روی آن کار کنید.
زنجیره آرام از فکر به بدن
در اینجا مکانیزمی است که هیچ کس توضیح نمی دهد. بسیاری از مردم در طول زندگی متقاعد می شوند که قدرت لازم برای انجام کارهایی را که می خواهند ندارند، و این باور به تنهایی آنها را مهار می کند. "بعدا انجامش می دهم" بی ضرر به نظر می رسد. اما بعداً به هرگز، هرگز به تنبلی تبدیل نمیشود و تنبلی - طی ماهها و سالها - به ماهیچههای ضعیف، سفت شدن مفاصل و مشکلات پزشکی پس از آن تبدیل میشود. فکر واقعاً به بدن ختم می شود. این عرفان نیست. این همان چیزی است که وقتی یک اجتناب کوچک ترکیب می شود اتفاق می افتد.
طرف دیگر به همان اندازه واقعی است. "امروز کمی پیاده روی خواهم کرد. فردا کمی بیشتر." همین است. کل موتور همینه شما با چیدن وعدههای کوچک و نگهداشتهشده، قدرت ذهن خود را میسازید تا زمانی که تکانه بقیه را انجام دهد. ارزان ردیاب عادت یا یک دیوار تقویم هر روز علامت گذاری می کنید باعث می شود که رگه قابل مشاهده باشد و شکستن یک رگه قابل مشاهده به طرز عجیبی سخت است.
هدفی را تعیین کنید که واقعاً به آن خواهید رسید
رایجترین روشی که افراد برای خود خرابکاری میکنند، هدف قرار دادن بیش از حد بالا و دست کشیدن از آن است. هدفی که نمیتوانید به آن برسید، فقط یک تنظیم برای اثبات شکست شماست. بنابراین آن را به اندازه کافی کوچک کنید تا نگه دارید. سپس برای رسیدن به آن برنامه ریزی کنید و هر روز یک اقدام برای آن انجام دهید. تسلیم شدن یک نقص شخصیتی نیست - معمولاً نشانه این است که هدف بد اندازه بوده است. اندازه آن را تغییر دهید، آن را رها نکنید.
نوشتن هدف وزن آن را تغییر می دهد. چیزی در مورد قرار دادن آن در یک برنامه ریز آن را به گونه ای واقعی می کند که یک قصد مبهم هرگز وجود ندارد. آن را قابل مشاهده نگه دارید، آن را متواضع نگه دارید و بگذارید برنده ها جمع شوند.
احساسات با صدای بلند، نه در بطری
مثبت اندیشی به این معنا نیست که وانمود کنید خوب هستید. برعکس، در واقع. اگر احساس ناامیدی یا ضعف میکنید، آن را با صدای بلند، به کسی یا روی صفحه بگویید. بطری کردن آن باعث از بین رفتن آن نمی شود. این فقط به آن قدرت بیشتری بر شما می دهد. حرکت صادقانه این است که آن احساس را نامگذاری کنید و سپس در مورد آن کنجکاو شوید: نه «چرا من شکستهام»، بلکه «در حال حاضر به چه چیزی میخواهم یا به چه چیزی نیاز دارم؟» خواسته را پیدا کنید و علت به خودی خود ظاهر می شود.
A مجله کم اصطکاک ترین ابزار برای این است. نیازی نیست خوب بنویسی شما فقط باید چیزی را از سر خود بیرون بیاورید و روی چیزی قرار دهید که بتواند آن را نگه دارد، که فضایی را که اشغال کرده بود آزاد می کند.
یک طرز فکر بهتر قرض بگیرید
لازم نیست مثبت اندیشی را از ابتدا اختراع کنید. یک الگو پیدا کنید - کسی که دوست دارید طرز فکرش را بگیرید - و به نحوه صحبت آنها با خود و دنیا توجه کنید. دزدش کن عمداً مثبت صحبت کنید، صحبت های منفی را قبل از اینکه گسترش پیدا کند، بگیرید و به دوستان و خانواده ای تکیه کنید که به جای اینکه شما را خسته کنند، شما را بالا می برند. یک خوب کتاب کمک به خود می تواند دقیقاً الگوی مورد نیاز شما باشد، زمانی که یکی از آنها در دسترس نیست.
پاداش تلاش
این بیت آخر رد می شود و نباید. پاداش های کوچک را در کار ایجاد کنید - الف ماساژ دادن دستگاه بعد از یک هفته خوب، موسیقی مورد علاقه شما در حالی که خاموش می شوید، هر چیزی که به مغز شما بگوید "این ارزشش را داشت." Reward حلقه را می بندد و شروع دور بعدی را آسان تر می کند.
هیچ کدام از اینها به زور یک لبخند ساختگی نیست. این در مورد توجه به این است که داستانهایی که برای خودتان تعریف میکنید، تصمیم میگیرند که فعال بمانید، خوب بمانید، و با بالا رفتن سن خود بمانید. سر خود را بالا نگه دارید، اهداف را به اندازه کافی کوچک نگه دارید و اجازه دهید "من می توانم این کار را انجام دهم" به جای استثنا تبدیل به پیش فرض شود. بدن تمایل دارد جایی را که ذهن هدایت می کند دنبال کند.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید کتاب کمک به خود در سراسر فروشگاه ها →