Positief denken is geen flauwekul als het om ouder worden gaat

Ik rolde altijd met mijn ogen bij 'positief denken'. Het klonk als een poster in het kantoor van een tandarts. Toen keek ik hoe vaak 'het kan me niet schelen' veranderde in niet bewegen, en niet bewegen in stijve gewrichten, en ik stopte met rollen met mijn ogen.
Dit is geen peptalk. Het is de praktische reden waarom je mentaliteit ertoe doet naarmate je ouder wordt, en hoe je een betere kunt opbouwen zonder de kaas. Geen medisch advies – als je met een echte depressie te maken hebt, is dat een dokterspraktijk, geen blog. Maar de dagelijkse machinerie van zelfpraat bepaalt daadwerkelijk of u actief en gezond blijft, en aan dat deel kunt u direct werken.
De stille keten van gedachte naar lichaam
Hier is het mechanisme dat niemand beschrijft. Veel mensen zwerven door het leven, ervan overtuigd dat ze niet de kracht hebben om de dingen te doen die ze willen, en dat geloof alleen al houdt hen tegen. "Ik doe het later" klinkt onschuldig. Maar later wordt het nooit, nooit luiheid, en luiheid wordt – in de loop van maanden en jaren – zwakke spieren, stijve gewrichten en de medische problemen die daarop volgen. De gedachte komt echt in het lichaam terecht. Dat is geen mystiek; het is precies wat er gebeurt als een kleine vermijding zich verergert.
De keerzijde is net zo reëel. 'Vandaag ga ik een korte wandeling maken. Morgen nog iets langer.' Dat is het. Dat is de hele motor. Je bouwt de kracht van je geest op door kleine, nagekomen beloften op elkaar te stapelen totdat het momentum de rest doet. Een goedkope gewoonte-tracker of een muur kalender Als je elke dag markeert, wordt de streep zichtbaar, en een zichtbare streep is griezelig moeilijk om met opzet te doorbreken.
Stel een doel dat je daadwerkelijk zult bereiken
De meest voorkomende manier waarop mensen zichzelf saboteren, is door te hoog te mikken en op te geven als ze missen. Een doel dat je niet kunt bereiken, is slechts een opzetje als bewijs dat je faalt. Maak het dus klein genoeg om te bewaren. Maak vervolgens een plan om daar te komen en onderneem elke dag één actie om dat doel te bereiken. Opgeven is geen karakterfout; het is meestal een teken dat het doel niet de juiste maat had. Pas het formaat aan, laat het niet in de steek.

Het opschrijven van het doel verandert het gewicht ervan. Iets met het in een planner maakt het echt op een manier die een vage bedoeling nooit is. Houd het zichtbaar, houd het bescheiden en laat de overwinningen zich opstapelen.
Gevoelens hardop, niet opgekropt
Positief blijven betekent niet dat je doet alsof alles goed met je gaat. Het tegenovergestelde eigenlijk. Als u zich gefrustreerd of neerslachtig voelt, zeg het dan hardop, tegen iemand of op een pagina. Door het op te kroppen verdwijnt het niet; het geeft het alleen maar meer macht over jou. De eerlijke zet is om het gevoel een naam te geven en er vervolgens nieuwsgierig naar te worden: niet 'waarom ben ik gebroken', maar 'wat wil of heb ik nu eigenlijk nodig?' Vind de behoefte en de oorzaak komt meestal vanzelf naar boven.
A dagboek is hiervoor het gereedschap met de laagste wrijving. Je hoeft niet goed te schrijven. Je hoeft het ding alleen maar uit je hoofd te halen en op iets te zetten dat het kan vasthouden, waardoor de ruimte die het in beslag nam, vrijkomt.
Leen een betere mentaliteit
Je hoeft positiviteit niet helemaal opnieuw te bedenken. Zoek een rolmodel – iemand wiens manier van denken je graag zou willen betrappen – en let op de manier waarop hij of zij tegen zichzelf en de wereld praat. Steel het. Praat expres positief, vang het negatieve gesprek op voordat het zich verspreidt, en leun op vrienden en familie die je opbeuren in plaats van uitputten. Een goede zelfhulp boek kan precies het rolmodel zijn dat je nodig hebt als er geen binnen handbereik is.

Beloon de moeite
Dit laatste stukje wordt overgeslagen en dat zou niet mogen. Bouw kleine beloningen in het werk in — a masseren apparaat na een goede week, je favoriete muziek terwijl je tot rust komt, alles wat je hersenen vertelt: "Dit was het waard." Beloning sluit de lus en maakt het gemakkelijker om de volgende ronde te starten.
Niets van dit alles gaat over het forceren van een valse glimlach. Het gaat erom dat je merkt dat de verhalen die je jezelf vertelt, in stilte bepalen of je actief blijft, gezond blijft en jezelf blijft naarmate je ouder wordt. Houd je hoofd omhoog, houd de doelen klein genoeg om te bereiken, en laat 'Ik kan dit' de standaard worden in plaats van de uitzondering. Het lichaam heeft de neiging te volgen waar de geest naartoe leidt.
Klaar om te winkelen? Vergelijk zelfhulp boek in winkels →





