Wskazówki dotyczące połowów łososia: taktyka rzeczna i konfiguracje linek
Najdziwniejszą rzeczą w połowach łososia w rzece jest to, że ryby nie są głodne. Zanim łosoś przedostanie się do słodkiej wody na tarło, przestaje żerować. Więc kiedy ktoś uderza w twoją muchę, nie jest to jedzenie. To reaguje.
Ten pojedynczy fakt zmienia sposób, w jaki je łowisz. W jeziorze łosoś jest agresywnym drapieżnikiem polującym na przynętę. W chwili, gdy wejdą do rzeki, wszystko się wyłącza. Strajk staje się wyuczoną, instynktowną reakcją, często terytorialną, a nie posiłkiem. Kiedy przestaniesz karmić łososia i zaczniesz go prowokować, całe twoje podejście będzie miało większy sens.
Czas i miejsce ich przechowywania
Słabe światło jest Twoim przyjacielem. Najlepsze okna to wczesna i późna pora dnia oraz pochmurne i pochmurne dni, podczas których światło pozostaje płaskie. W jasne, słoneczne dni łosoś zbiera się głęboko w dołach, jest ułożony w stosy i powolny, przez co znacznie trudniej go przenieść. Pokrywa chmur je rozprasza i sprawia, że są bardziej skłonne do reakcji.
Znajdź dobrą dziurę wypełnioną rybami i możesz pracować przez cały dzień. To jest cel. Łosoś w rzece nie wędruje, trzyma się specyficznych kłamstw, odpoczywając w drodze pod prąd. Para spolaryzowane okulary przeciwsłoneczne jest tutaj niemalże niezbędne, ponieważ możliwość zajrzenia do dziury i dostrzeżenia ryby lub szarych kształtów poruszających się na dnie mówi dokładnie, gdzie umieścić muchę.
Łowienie ryb z partnerem
Łowienie łososia to jeden z niewielu przypadków, w których naprawdę lepiej łowię z kimś innym. Podczas gdy jedno z was łowi ryby, drugie wspina się na przeciwległy brzeg i łowi. Z wysokości, w okularach polaryzacyjnych, Twój partner może zobaczyć ryby, których Ty nie możesz zobaczyć, zobaczyć, jak reagują na Twoją muchę i powiedzieć Ci, czy jesteś już blisko. Potem zamieniasz. Wydaje się, że jest powolny, ale skraca godziny rzucania w ciemno i jest naprawdę przyjemniejszy niż grindowanie w pojedynkę.
Zakładanie haczyka na łososia
Łosoś ma grube, mocne szczęki, więc pierwszą rzeczą, która nie podlega negocjacjom, jest ostrość haka. Naostrz haczyki, aż wgryzą się w paznokieć, ponieważ tępy grot po prostu nie przeniknie. Trzymaj teczkę w kamizelce i poprawiaj ją przez cały dzień.
Sam zestaw jest specyficzny. Kiedy łosoś bierze, załóż haczyk, pociągając wędką w dół rzeki, wykonując trzy mocne pociągnięcia i jednocześnie pociągając żyłkę wolną ręką, aby wbić grot w cel. Nie podnoś pręta prosto do góry. Podnoszenie w pionie ma tendencję do wyciągania muchy z pyska łososia, zanim w ogóle się w nią wbije. W dół i nisko, haczyk wbija się w tę twardą szczękę. Wędka o wystarczającym kręgosłupie, aby wbić haczyk ma tutaj znaczenie, więc nie zabieraj ze sobą miękkiej wędka przeznaczony do panfisha.
Umieszczenie muchy na odpowiedniej głębokości
W tym miejscu większość ludzi popełnia błąd. Łosoś trzyma się blisko dna, a mucha musi do niego dotrzeć, nie zaczepiając się przy każdym rzucie. Sztuka polega na dopasowaniu wagi i długości przyponu do głębokości dołka i głębokości, na której przebywają ryby. Chcesz mieć wystarczającą wagę, aby od czasu do czasu tykała o dno, ale nie ciągnęła się i nie rozłączała. Przeciąganie oznacza zaczepy i zagubione zestawy. Brak dotykania oznacza, że łowisz nad głowami ryb.
Długość tippetu określa, jak daleko od dna leci mucha. Tippet o długości około trzech stóp uniesie muchę od około sześciu cali do dwóch stóp nad dnem, w zależności od prądu. Jeśli chcesz, aby mucha znajdowała się wyżej w słupie wody, dodaj mały piankowy wskaźnik w górnej części muchy, aby ją unieść. Noś w swoim plecaku różne ciężary pudełko na sprzęt dzięki czemu można dopasować otwór do otworu i zachować zapasową szpulę lider wędkarstwa gdy szkopuł kosztuje cię zestaw.
Konfiguracja typu „chuck-n-duck”.
W przypadku łososia muchowego metoda chuck-n-duck jest najbardziej znaną i wybaczającą błędy metodą. To nie jest elegancki odlew, to wyważony, szybki system, który działa. Oto elementy składowe niezawodnej konfiguracji, wszystkie działające na Twoim komputerze kołowrotek do wędkarstwa muchowego:
Zacznij od ponad 100 jardów 30-funtowego podkładu. Stamtąd czysta wersja ma około 30 stóp żyłki, następnie kilka stóp cięższej żyłki Maxima (około 12 funtów w teście), krętlik i ciężar, a na koniec od trzech do sześciu stóp lżejszego przyponu Maxima (6 do 8 funtów w teście) do muchy. Bardziej zaangażowana wersja dodaje sekcję Amnesia z przodu, około 20 stóp, dla wyczucia rzutu i widoczności. Dokładny przepis jest mniej ważny niż logika: mocny podkład, sekcja rzutowa, ciężarek na krętliku i przypon na tyle lekki, aby nie spłoszyć ryby.
Tańsza wersja budżetowa zamienia linię strzału na 30 stóp amnezji (test 15 funtów), a resztę pozostawia bez zmian. Rzuca nieco ostrzej, ale łowi tyle samo ryb, a to właśnie się liczy. Nawiń dowolną wersję na kołowrotek, zaopatrz się w kilka zapasowych ciężarków i szpul tippetowych i jesteś gotowy do prawidłowego wykonania dołka.
Złóż to razem
Łowienie łososia w rzece nagradza zrozumienie zamiast siły. Ryby nie żerują, więc prowokujesz reakcję przy słabym świetle, trzymając się mocno miejsc, w których odpoczywają. Spuść muchę z odpowiednią wagą i przyponem, ustaw ją w dół rzeki i twardo za pomocą ostrych haczyków, a następnie oprzyj się na partnerze do obserwacji, aby zobaczyć to, czego nie możesz zobaczyć. Zrób to, a twarda ryba w trudnym dniu stanie się jednym z najbardziej satysfakcjonujących połowów w słodkiej wodzie. Chwyć prawą żyłka przed podróżą, a reszta przychodzi z powtórzeniami.
Gotowy na zakupy? Porównaj żyłka w sklepach →