Średnie psy hipoalergiczne: trzy rasy, które warto znać
Osobom z alergią często mówi się, że jedyną opcją są małe pieski na kolanach. Nie tego chciałem — chciałem psa wystarczająco dużego, z którym mógłbym wędrować, bawić się i czuć się jak prawdziwy towarzysz, nie płacąc za to kichaniem. Okazuje się, że kategoria hipoalergiczna średniej wielkości jest prawdziwa i ciekawsza niż półka z zabawkami.
Rasy hipoalergiczne wywołują mniej reakcji, ponieważ albo nie mają futra, albo mają go bardzo mało w porównaniu do większości psów. Jeśli masz mniejszy dom, ale nie chcesz delikatnej rasy-zabawki, idealnym wyborem będzie średnio hipoalergiczny pies. Trzy z nich szczególnie pasują zarówno do rodzin, jak i singli: hiszpański pies dowodny, Bouvier des Flandres i meksykański bezwłosy. Każde z nich oznacza zupełnie inne zobowiązanie, więc pozwólcie, że omówię, dla kogo właściwie jest każde z nich.
Hiszpański pies wodny: kudłaty pływak
Jeśli lubisz duże, przyjazne i kudłate psy, hiszpański pies wodny będzie dla Ciebie przyjemnością. Mają uroczy wygląd psa pasterskiego z kreskówki i żyją, aby się bawić, pływać i pracować. Jeśli masz basen lub mieszkasz w pobliżu jeziora lub oceanu, ten pies będzie w wodzie przy każdej możliwej okazji – nazwa nie ma charakteru dekoracyjnego.
Mają także naturalny instynkt pasterski i są doskonałymi psami stróżującymi, więc za głupkowatą sierścią kryje się pracujący mózg. Dwie rzeczy do zaplanowania. Po pierwsze, wymagają dużo uwagi – to nie jest pies, który zostawia się samego na cały dzień. Po drugie, kluczowy jest czas socjalizacji: potrzebują kontaktu z innymi psami i dziećmi w wieku od około dwóch do dwunastu miesięcy, w przeciwnym razie mogą później odwrócić się od nich i otoczyć ich opieką. Popraw to okno, a będziesz mieć wspaniałego rodzinnego towarzysza zabaw. A kamizelka ratunkowa dla psa to rozsądny zakup do pływania i solidny szczotka do pielęgnacji psa zapobiega sklejaniu się loków.
Bouvier des Flandres: delikatna siła napędowa
Bouvier des Flandres to druga kudłata hipoalergiczna opcja, ale to zupełnie inne zwierzę – silna, potężnie zbudowana rasa, tradycyjnie używana do ciężkich prac, takich jak wypas bydła i owiec, ciągnięcie wozów oraz służba policyjna lub wartownicza. Za tym mięśniem są na ogół delikatni i głęboko opiekuńczy w stosunku do swojej rodziny. Ronald Reagan zatrzymał jednego, jeśli ma to jakieś znaczenie.
Ich gęsta sierść – i to nie futro – sprawia, że dobrze nadają się do pracy na świeżym powietrzu i zabaw w chłodniejszym klimacie. Ale ta sierść wymaga zaangażowania: cotygodniowego szczotkowania i profesjonalnego przycinania co sześć do ośmiu tygodni. Ze względów zdrowotnych głęboka klatka piersiowa sprawia, że są podatne na wzdęcia i skręty, dlatego nawyki żywieniowe mają znaczenie; a Miska dla psa wolno karmiącego jest tutaj prawdziwym środkiem ostrożności, a nie sztuczką. Mogą też wykazywać silną wolę i być zastraszające, gdy coś wgryzają się w sprawę – zwłaszcza gdy w grę wchodzi kot – więc stanowcza, konsekwentna dyscyplina nie podlega negocjacjom. Z właściwym przysmaki do szkolenia psów i budowie Bouvier to wspaniały pies. Bez tego ta siła staje się problemem.
Meksykański bezwłosy (Xolo): starożytna rzadkość
Meksykański bezwłosy – właściwie Xoloitzcuintle lub Xolo – to dzika karta z całej trójki i najbardziej hipoalergiczna ze względu na prawie całkowity brak włosów. Ważą od około dziesięciu do pięćdziesięciu funtów i słyną z wyglądu psów wyrytych w egipskich hieroglifach. Niektóre mają cienką sierść lub kępki włosów na głowie lub tułowiu, ale większość jest uderzająco naga.
Jest to rasa o poważnej historii: hodowana od ponad czterech tysięcy lat w całej Mezoameryce, od środkowego Meksyku po Kostarykę. Uznanie Amerykańskiego Związku Kynologicznego przyszło późno, chociaż jego meksykański odpowiednik przyznał to już dawno. Są naprawdę rzadkie – bliskie wyginięcia przed latami pięćdziesiątymi XX wieku – dlatego trudno je znaleźć nawet w Meksyku, a jeszcze trudniej w USA. Problemem jest bezwłosa skóra, która potrzebuje ochrony przeciwsłonecznej, regularnego oczyszczania i nawilżania, a zatem: psi krem przeciwsłoneczny i delikatny hipoalergiczny szampon dla psów przejść od opcjonalnego do niezbędnego. Jeśli możesz go zdobyć i jesteś gotowy na tę pielęgnację skóry, Xolo jest żywym kawałkiem historii z najniższym ładunkiem alergenów ze wszystkich trzech.
Dopasowanie rasy do Twojego życia
Powodem, dla którego zestawiam je obok siebie, jest to, że „średnio hipoalergiczny pies” to nie jedna decyzja – to trzy bardzo różne. Hiszpański pies wodny pragnie wody, pracy i wczesnej socjalizacji. Bouvier potrzebuje mocnej ręki, cotygodniowej pielęgnacji i ostrożnego karmienia, aby uniknąć wzdęć. Xolo pragnie ochrony przeciwsłonecznej i pielęgnacji skóry, a także cierpliwości, aby ją znaleźć.
Łączy ich jedna zaleta, która Cię tu sprowadziła: wystarczający rozmiar, aby być prawdziwym towarzyszem, z ułamkiem emisji alergenów typowego psa. Żadna z nich nie jest wymagająca w utrzymaniu, ale żadna z dobrych ras średnich nigdy taka nie jest. Niezależnie od tego, w którą stronę się pochylisz, najpierw skonfiguruj podstawy — a klatka dla psa wielkości dla dorosłego, średniego psa i odpowiedniego rozmiaru zestaw szelek i smyczy dla psa za wszystkie ćwiczenia, których będą żądać.
Uczciwe dania na wynos
Jeśli powiedziano Ci, że alergie ograniczają Cię do Chihuahua bez kichania, te trzy rasy są dowodem na to, że jest inaczej. Wybierz ten, z którego konserwacją będziesz w stanie dotrzymać kroku – to jest prawdziwy czynnik decydujący, a nie wygląd. Hiszpański pies wodny bez basenu i socjalizacji, Bouvier bez dyscypliny lub Xolo bez rutyny skórnej – wszystko to kończy się źle. Dopasowany do odpowiedniego właściciela, każdy z nich jest średniej wielkości psem o niskiej zawartości alergenów, wokół którego można zbudować życie.
Gotowy na zakupy? Porównaj hipoalergiczny szampon dla psów w sklepach →