Wychowywanie dziecka z przekonaniem, że może odejść od narkotyków
Kiedyś myślałam, że rozmowa o narkotykach to pojedyncza dramatyczna rozmowa, którą raz odbyłaś z opuszczonym głosem i poważnymi oczami. To nie jest. Zanim moja najstarsza poszła do czwartej klasy, poznałem już dwie rodziny, których dzieci czegoś próbowały – wapowania, wypicia piwa, pigułki podanej podczas wieczoru panieńskiego. Szkoła podstawowa. To dla mnie przewartościowało całą sprawę. Nie ma idealnego wieku, aby zacząć, ponieważ nie można przewidzieć dnia, w którym ktoś zaproponuje Twojemu dziecku coś, a Ty nie będziesz przy tym stał, kiedy to zrobi.
Więc przestałem myśleć o tym jak o przemowie i zacząłem myśleć o tym jak o powolnym projekcie budowlanym. Nie ostrzegasz dzieciaka przed narkotykami za jednym razem. Przez lata budujesz osobę, która ich nie potrzebuje.
Przynależność jest prawdziwą profilaktyką
Nikt mi nie powiedział, że w dużej mierze chodzi o połączenie, a nie o informację. Dzieciaki, które czują się jak obce w domu, szukają gdzieś akceptacji, a grupa podająca butelkę świetnie sobie z nią radzi. Akceptacja jest narkotykiem; substancja jest prawie przypadkowa.
Nie mogę powiedzieć, że złamałam jakiś rodzicielski kod. To, co zrobiłam, było nudno spójne: mówiłem moim dzieciom, głośno i często, jakie konkretne rzeczy mi się w nich podobają. Nie „jesteś świetny” – to się odbija. „Zauważyłeś, że twój brat był zdenerwowany przede mną, to rzadka rzecz”. Pada konkretna pochwała, bo tego nie da się sfałszować. Dzieciak, który naprawdę wierzy, że jest coś wart, jest znacznie trudniejszym celem dla przyjaciela, który twierdzi, że wszyscy to robią. Oparłem się na kilku książki dla rodziców kiedy zabrakło mi własnych słów, a one pomogły mi nazwać to, do czego zmierzałem.
Nuda jest rekruterem
Puste popołudnia to początek wielu problemów. Nie dlatego, że bezczynne dzieci są złe, ale dlatego, że nieustrukturyzowana nuda jest właśnie luką, którą wypełniają eksperymenty. Nie jestem zwolennikiem przepracowanego i wyczerpanego dzieciństwa – to ma swoje koszty. Ale dzieciak, który naprawdę go interesuje, coś, co jest jego, nosi tę tożsamość jak zbroję.
Praca w zespole nauczyła mnie, jak pokazywać się ludziom, na których im zależy. Samotne zajęcia – jeden rysował, drugi rozkręcał wszystko śrubami – dawały im prywatne poczucie, że są w czymś dobrzy. Trzymaliśmy małą półkę przybory plastyczne dla dzieci i kosz Zestawy ćwiczeń STEM właśnie po to, żeby „Nudziło mi się” miało gdzie pójść, a nie parawan lub nieznajoma piwnica.
Naucz „nie”, którego faktycznie użyją
Myślę, że w tym miejscu zawodzi większość rodziców, którzy mają dobre intencje, przez pewien czas także ja. Mówimy dzieciom, żeby „po prostu powiedziały nie” i zakładamy, że jest to kompletna instrukcja. To nie jest. Jako dorosły mogę odmówić czegoś na dziesiątki gładkich sposobów. Dwunastolatek ma mniej więcej jednego i używanie tego przy ludziach, którym chce zaimponować, jest upokarzające.
Więc ćwiczyliśmy. Prawdziwe odgrywanie ról, ja jestem natrętnym przyjacielem, oni ćwiczą wyjścia, które nie kosztują ich twarzy: „Nie, wszystko w porządku”, „Mój trener robi testy narkotykowe, nie, dziękuję”, „Mam coś później”. Celem nie jest odmowa będąca doskonałym wykładem. To linia, która wydaje się użyteczna w momencie, gdy serce bije im mocniej, a oni mają przewagę liczebną. Ćwiczenie tego na głos, nawet gdy wydawało się to głupie przy kuchennym stole, wykształciło pamięć mięśniową.
Uczciwość pokonuje taktykę zastraszania
Już na początku miałem ochotę przesadzić. Niech to wszystko zabrzmi natychmiast fatalnie. Nie. Dzieci sprawdzają wszystko między sobą i w dniu, w którym odkryją, że przeceniłeś, istnieje niebezpieczeństwo, w dniu, w którym dojdą do wniosku, że przesadziłeś wszystko – co jest dokładnym przeciwieństwem tego, czego chcesz. Prawda o tym, co substancje faktycznie robią z ludźmi, ich planami, przyjaźniami i ciałami, sama w sobie jest wystarczająco otrzeźwiająca. Nie musisz go napompowywać. Potrzebujesz tego, żeby być wiarygodnym.
Trzymaj drzwi otwarte, nawet jeśli jest to trudne
Najbardziej użyteczną rzeczą, jaką zrobiłem, było umożliwienie moim dzieciom naprawdę bezpiecznego rozmawiania ze mną o tych rzeczach bez wybuchu. To trudniejsze, niż się wydaje. Instynkt, gdy Twoje dziecko wspomina przyjaciela, który się naćpał, nakazuje przesłuchanie lub panikę. Jeśli zrobisz to raz, ujawnienia ustaną.
Staram się reagować jak osoba, której można ciągle opowiadać różne rzeczy. Spokojne pytania, brak natychmiastowej kary za szczerość, prawdziwa ciekawość tego, co widzieli i czuli. To długa gra i nie zawsze mi się to udaje. Ale otwarta linia jest warta więcej niż jakikolwiek pojedynczy doskonały wykład, ponieważ linia jest tym, co nadal istnieje przez te lata, kiedy nie widać, co oni robią. Trzymam kilka czasopisma dla rodziców częściowo będziemy śledzić, co działa, i użyliśmy a rodzinna gra komunikacyjna podczas wolnych wieczorów, aby trudniejsze tematy przenieść na bok, co czasami jest jedynym sposobem, w jaki w ogóle wychodzą na światło dzienne.
Nic z tego nie jest gwarancją. Dobre dzieci z podłączonych domów nadal wykonują złe telefony; to jest okres dojrzewania. Ale wychowywanie kogoś w bezpiecznym miejscu, zajęcie i przećwiczenie – a także utrzymywanie siebie przy kimś, z kim naprawdę porozmawia – zwiększa Twoje szanse tak dobrze, jak wszystko inne.
Gotowy na zakupy? Porównaj przybory plastyczne dla dzieci w sklepach → 📚 Lub przeglądaj przewodniki po związkach i randkach w Towary cyfrowe →
