چرا کودک من ناگهان یک فعالیت را خسته کننده می یابد (و من چه می کنم)
دخترم روزی که او را برای تئاتر ثبت نام کردیم، اشک های واقعی گریه کرد. شش هفته بعد او هر سهشنبه بعدازظهر شکم درد را ابداع میکرد. همان بچه، همان کلاس، بچه کاملاً متفاوت. اگر بیش از یک سال است که پدر و مادر شده اید، این شلاق را به خوبی می شناسید.
برای مدت طولانی، من به ناگهانی "من حوصله دارم" را به عنوان یک نقص شخصیت در نظر می گرفتم که باید از او صحبت شود. این یک اشتباه بود. بی حوصلگی تقریبا هرگز داستان واقعی نیست. این کلمه ای است که بچه ها به آن دست پیدا می کنند زیرا ساده تر از توضیح دادن چیزهای زیر است. کار من دیگر «متقاعد کردن او به ماندن» متوقف شد و تبدیل شد به «ببین چه چیزی تغییر کرده است». اینها شغل های فرزندپروری بسیار متفاوت هستند و تنها یکی از آنها واقعاً کار می کند.
اول گوش کن بعد نتیجه بگیر
غریزه تشخیص آنی است. او تنبل است. او خراب شده است. او همه چیز را رها می کند. من فکر کرده ام که هر سه، معمولاً در یک ماشین ناامید هستند. اما یاد گرفته ام قبل از اینکه تصمیمی بگیرم، سرعتم را کم کنم و کارهای پلیسی آرام انجام دهم. من به صراحت از او می پرسم که در طول کلاس، دقیقه به دقیقه چه می کند. سپس همین را از مربی می پرسم و این دو داستان را با هم مقایسه می کنم. شکاف بین آنها جایی است که حقیقت پنهان می شود.
نه بار از ده بار، فعالیت بدتر نشد. کودک متوجه شد که قوانینی دارد. چند هفته اول هر چیزی ماه عسل تازگی است. سپس قسمتی می آید که در آن نمی توانید فقط مسخره کنید، جایی که باید تمرین خسته کننده را تکرار کنید تا خوب شوید. آن لحظه است که بسیاری از بچه ها تصمیم می گیرند از آن متنفرند. واقعا نفرت نیست این ناراحتی ناشی از تلاش است، و به جای اینکه آنها را از شر آن نجات دهید، ارزش دارد که به آنها کمک کنید تا از پس آن برآیند.
گاهی اوقات برنامه مشکل دارد
من نمی خواهم وانمود کنم که بچه همیشه متغیر است. گاهی اوقات کلاس واقعاً یک شلوغی است. من از خودم یک سوال صمیمانه می پرسم: آیا می خواهم در این جلسه شرکت کنم؟ اگر اتاق احساس شادی نمی کند، اگر مربی در حد سرد بودن سخت است، اگر نظم و انضباط بدون دلیل موجه خشن باشد، بچه من حق دارد مقاومت کند. یک کلاس کاراته که دردناک است، یک معلم موسیقی که از اشتباهات شرمنده میشود، یک مربی که فقط بچههای با استعداد را بازی میکند در حالی که بقیه کنار هم میایستند - اینها تست شخصیت نیستند. اینها تناسب بدی هستند.
نسبت معلم به فرزند بیش از آنچه که اکثر والدین بررسی می کنند اهمیت دارد. بچه ها برای درگیر ماندن نیاز به توجه دارند، و اتاقی که یک بزرگسال در آن پانزده یا بیست کودک غرق می شود، به این معنی است که کودک شما اساساً مبلمان است. یک قانون سرانگشتی خوب این است که تقریباً یک مربی به ازای هر پانزده بچه و کمتر برای هر چیز فیزیکی یا فنی باشد. اگر کودک شما حوصله اش سر رفته است، بپرسید که آیا کسی در آن اتاق واقعا او را می بیند یا خیر.
پاسخ پنهان معمولاً اجتماعی است
این چیزی است که یادگیری آن به طرز شرم آوری طول کشید: فعالیت به ندرت همان فعالیت است. دخترم از تئاتر متنفر نبود. او متنفر بود که یکی از دوستانش به کلاس رقص رفت و حالا کسی را نمی شناخت. بچهها از مشکلاتی که نمیتوانند حل کنند اجتناب میکنند و «من اینجا دوستی ندارم» مشکلی است که یک کودک هفت ساله به تنهایی نمیتواند حل کند.
وقتی متوجه شدم، تعمیر ساده بود. به او کمک کردم تا یک نفر را پیدا کند تا با او بنشیند، با یک خانواده دیگر یک همنشینی با یکدیگر ترتیب دادم، ساعت تنهایی را به یک ساعت مشترک تبدیل کردم. کسالت تبخیر شد. قبل از اینکه به کودک اجازه دهم چیزی را ترک کند، اکنون می پرسم: آیا این مربوط به مهارت است یا این مربوط به مردم است؟ یک بچه با یک دوست در اتاق، مقدار شگفت انگیزی از مشقت را تحمل می کند. برای یک بچه بدون کلاس لذتبخشترین کلاس روی زمین غیرقابل تحمل خواهد بود.
وقتی واقعاً وقت رها کردن است
و گاه پس از گوش دادن و تثبیت و دوست یابی باز هم جواب منفی است. اشکالی ندارد. اینها فوق برنامه هستند. آنها قرار است چیز اضافی باشند - شادی اضافی، انرژی اضافی، جرقه اضافی. وقتی یک فعالیت هر سه را از بین می برد، اجبار کردن آن درس بدتری نسبت به ترک می دهد. اجازه دادم متوقف شود. اگر او هنوز عاشق موضوع اصلی است، چند ماه دیگر با معلم دیگری یا فرمت متفاوتی حلقه می زنیم.
کاری که من انجام نمی دهم این است که زمان آزاد شده را با یک جایگزین دیوانه وار در همان هفته پر کنم. یک بچه بی حوصله گاهی اوقات بیشتر از یک برنامه جدید به بعدازظهرهای بدون ساختار نیاز دارد. من یک سطل کوچک از چیزهای باز در خانه نگه می دارم - الف کیت STEM برای کودکان مجموعه، یک پشته از لوازم هنری، یک سبد بلوک های ساختمانی برای بچه ها - بنابراین مسیر خارج از یک فعالیت یک صخره نیست. گاهی اوقات بهترین "فعالیت بعدی" بدون فعالیت است، به اضافه یک جعبه لوازم کاردستی بچه ها و یک بعد از ظهر آزاد
اگر چیز جدیدی را امتحان کنیم، به او اجازه میدهم که دنده را انتخاب کند. بچه ای که خودش انتخاب میکنه سه پایه هنری بچه ها یا اولین واقعی او یوکلل مبتدی از روز اول اسکین در بازی دارد. مالکیت هفتهها انگیزهای را برای شما به ارمغان میآورد که سخنرانیها هرگز این انگیزه را ندارند. و اگر چیز جدید نیز از بین برود، این اطلاعات است، نه شکست. ما داریم یاد میگیریم که او کیست، یک سرگرمی رها شده در یک زمان.
بچه غرغرو مشکل نظم و انضباط برای بردن نیست. او به من چیزی می گوید که من هنوز رمزگشایی نکرده ام. تمام کار من این است که آنقدر کنجکاو بمانم تا آن را بشنوم.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید کیت STEM برای کودکان در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید راهنماهای رابطه و دوستیابی در کالاهای دیجیتال →
