Zachowanie dyscypliny w nauczaniu domowym, gdy mama jest nauczycielką
Najtrudniejszą częścią naszego pierwszego miesiąca nauki w domu nie była matematyka ani planowanie lekcji. To był ten poranek, kiedy mój syn podniósł głowę w połowie lekcji i z całkowitą szczerością zapytał, kiedy skończą się wakacje. Dla niego dom plus brak dzwonka i mama równały się wakacjom.
Ten moment nauczył mnie głównego problemu dyscypliny, jakim jest nauczanie w domu. Kiedy dziecko jest cały dzień w domu, a nauczycielem jest rodzic, niebezpiecznie łatwo jest mu błędnie odczytać tę wolność i potraktować szkołę jak jedną długą przerwę wakacyjną. To prawdziwa mina lądowa i jedyną obroną jest określenie oczekiwań już na początku, zanim utrwalą się złe nawyki.
Podejmuj ważne decyzje wcześnie
Edukacja domowa zapewnia Tobie i Twojemu dziecku ogromną elastyczność. Wspólnie decydujecie, gdzie się uczyć, ile i kiedy. Ale tu jest pułapka: tę elastyczność należy ćwiczyć na początku, a nie improwizować codziennie. Decyzje podejmowane każdego ranka na świeżo stają się negocjacjami każdego ranka i większość z nich stracisz.
Jeśli Twoje dziecko jest za małe, aby mieć na to znaczący wpływ, wyznaczasz kilka godzin dziennie na różne zajęcia i trzymasz się ustalonych granic. Jeśli są wystarczająco dorosłe, skonsultuj się z nimi, zapytaj, kiedy tak naprawdę wolą się uczyć, a następnie zastosuj się do rodzicielskiej oceny i wspólnie ułóżcie harmonogram. Bez nadzoru agencji zewnętrznej i zbliżających się egzaminów stanem domyślnym jest dryf. To, co go powstrzymuje, to ustalony harmonogram i prosty planer dzienny na ścianie sprawia, że porozumienie jest widoczne dla wszystkich.
Praca domowa nadal się liczy
Ludzie zakładają, że nauczanie w domu oznacza brak zadań domowych, ale niezależna praca jest częścią porozumienia. Kiedy już poprowadzisz lekcję, dziecko powinno odrobić część zadań samodzielnie, bez trzymania go za rękę na każdym kroku. W ten sposób dowiesz się, czy lekcja faktycznie dotarła.
Elementem dyscyplinującym jest upewnienie się, że chętnie usiądą i dokończą zadanie, zamiast traktować „zrób to sam” jako „nigdy tego nie rób”. W tym przypadku jasne oczekiwania, określone wcześniej, działają za Ciebie. Kilka dobrych zeszyty ćwiczeń podaj niezależną strukturę części, aby było oczywiste, co liczy się jako wykonane.
Maniery są częścią programu nauczania
Oto coś, co klasa robi po cichu, czego nie robi nauczanie w domu. W szkole uprzejmość, punktualność i podstawowe maniery kształtują się niemal automatycznie w wyniku ciągłych konfliktów z rówieśnikami, seniorami, juniorami i nauczycielami. W domu, gdy nie ma tej maszynerii społecznej, musisz uczyć tych rzeczy celowo.
Dlatego traktuję zachowanie jako część lekcji, a nie oddzielnie od nich. Od moich dzieci oczekuje się, że będą mówić i zachowywać się prawidłowo, a jeśli tak się nie dzieje, poprawiam to od razu, zamiast pozwalać, żeby to umknęło uwadze, bo jesteśmy w domu i jest to nieformalne. Nieformalność jest właśnie ryzykiem; pozostawione bez kontroli, podważa szacunek, który umożliwia nauczanie.
Przestrzeń, która oznacza biznes
Jedno z najbardziej praktycznych rozwiązań było najprostsze: przeznaczyliśmy konkretny pokój, a później tylko jego określony róg, na szkołę domową. Dziecko powinno stawić się przy biurku o wyznaczonej godzinie, odpowiednio ubrane i z przygotowanymi wszystkimi przyborami. Ten mały rytuał wyznacza wyraźną granicę między zabawą a nauką, czego nigdy nie byłby w stanie zapewnić stół kuchenny zaśmiecony śniadaniem.
Sam wnoszę ten sam profesjonalizm do przestrzeni. Kiedy nauczyciel, przełożony, dyrektor i woźny łączą się w jedno, podchodzę do miejsca nauki z chłodnym, rzeczowym spokojem, ponieważ dzieci czerpią ode mnie wskazówki. Dedykowane biurko, schludny zestaw biurko i krzesło dla dzieci meble i porządek organizator przyborów szkolnych magazyn sygnalizuje, że jest to miejsce, w którym odbywa się praca. Jeśli te podstawowe zasady nie zostaną określone, szkoła po cichu stanie się przedłużeniem zabawy, a ty spędzisz rok walcząc o jej odzyskanie.
Cierpliwość to cała sztuka
Oto szczere napięcie. Wszystko powyżej dotyczy struktury, ale struktura bez cierpliwości jest receptą na nieszczęście. Nauka w domu jest skazana na porażkę bez cierpliwości, ponieważ niezależnie od tego, ile środków ostrożności podejmiesz, dziecko czasami stanie się zbyt znajome, zbyt swobodne i całkowicie Cię odrzuci. To zdarza się każdemu.
Kiedy tak się dzieje, nauczyłem się nie szlifować mocniej. Przechodzę na coś nowego, pozwalam dziecku odetchnąć i szczerze mówiąc, sama to biorę. Wymuszanie uwagi, która rzeczywiście opuściła salę, tak naprawdę niczego nie uczy poza tym, że lekcje są czymś, co należy znosić. Umiejętność polega na trzymaniu się zasad, zachowując przy tym elastyczność w danej chwili, a równowagę można osiągnąć jedynie dzięki cierpliwości. Timer i kilka gry edukacyjne dla dzieci zresetować upalne popołudnie są warte więcej niż jakikolwiek wykład.
Formuła jest więc następująca: ustal zasady na samym początku, zapewnij nauce prawdziwy czas i miejsce, traktuj maniery i prace domowe jako nie podlegające negocjacjom, a potem prowadź to wszystko z głęboką rezerwą cierpliwości. Już sam nieformalny charakter nauczania w domu kusi dziecko do rozluźnienia się, ale solidna, delikatna struktura opracowana na wczesnym etapie sprawia, że ta sama nieformalność staje się czynnikiem, który sprawia, że wszystko działa.
Gotowy na zakupy? Porównaj planer dzienny w sklepach → 📚 Lub przeglądaj kursy samopomocy i e-booki w Towary cyfrowe →