روزه متناوب در مقابل رژیم استاندارد وزنه برداری: 6 هفته در مقایسه

شش هفته IF در مقابل غذای استاندارد در همان برنامه تمرینی. چه چیزی تغییر کرد - و چه چیزی تغییر نکرد.

روزه داری متناوب یک پایگاه تحقیقاتی مشروع برای کاهش چربی و حساسیت به انسولین دارد. چیزی که ندارد یک مورد قوی برای عضله سازی است - چیزی که بیشتر افراد در باشگاه واقعاً می خواهند. در اینجا چیزی است که شش هفته ساختار یافته نشان داد که کالری و پروتئین برابر برگزار شدند.

پروتکل

هفته 1 تا 3: الگوی غذا خوردن استاندارد (4 وعده غذایی، پروتئین پخش شده در طول روز، 180 گرم در روز). هفته‌های 4 تا 6: 16/8 IF (غذا خوردن از ظهر تا 8 بعد از ظهر)، کل کالری یکسان، پروتئین مشابه. آموزش: 4 جلسه در هفته دمبل های قابل تنظیم به علاوه هالتر ردیابی خواب از طریق ساعت گارمین.

نتایج

افزایش عضلانی: در هفته های استاندارد غذا خوردن کمی بهتر است (احتمالاً به دلیل قبل از تمرین پروتئین زمان بندی). از دست دادن چربی: در هر دو پروتکل زمانی که کالری مطابقت داشته باشد یکسان است. عملکرد تمرین صبحگاهی در طول هفته های IF به طور قابل توجهی پایین تر بود - بلند کردن سریع برای همه مناسب نیست. راحتی گوارشی در IF برای این تستر بهتر بود.

برداشت صادقانه

اگر هدف شما در درجه اول از دست دادن چربی است و به صورت ناشتا تمرین نمی کنید، IF یک رویکرد قابل دوام و ساده تر است - وعده های غذایی کمتر برای آماده کردن، نرخ انطباق خوب. اگر هدف شما عضله سازی است، توزیع استاندارد پروتئین (هر 3 تا 4 ساعت) یک مزیت کوچک اما واقعی دارد. در هر صورت، مصرف کل پروتئین بیشتر از زمان بندی اهمیت دارد. الف لیوان استنلی آب از طریق پنجره روزه داری به مدیریت گرسنگی کمک می کند.

بحث در مورد IF تا حد زیادی بی ربط است. خودت را بزن پروتئین هدف به طور مداوم تمرین کنید. بیش از 7 ساعت بخوابید. این سه متغیر 95 درصد از نتیجه را توضیح می دهند.