وبلاگ های شخصی به عنوان مستندهای زنده در حال حاضر
هر بار که درباره یک روز عادی می نویسید، بی سر و صدا در حال ساختن مستندی از لحظه ای هستید که دیگر هرگز وجود نخواهد داشت.
اکثر افرادی که وبلاگ شخصی یا فید طولانی مدت دارند هرگز خود را مستندساز نمی نامند. آنها فقط می نویسند که چه اتفاقی افتاده است، چه فکری کرده اند، چه چیزی خورده اند، چه چیزی آنها را آزار داده است. اما به اندازه کافی به عقب برگردید و این دقیقاً همان چیزی است که یک مستند است: رکوردی از زندگی واقعی که توسط سازنده آن شکل گرفته است. وبلاگ شخصی به طور پیش فرض مستند است، حتی زمانی که هیچ کس قصد آن را نداشته باشد.
به نظر من این ایده به طرز عجیبی انگیزهبخش است، زیرا پستهای کوچک و غیر جذابی را که اغلب ما وسوسه میشویم از آن صرفنظر کنیم، دوباره چارچوب میدهد. ورودی در مورد رفت و آمد شما یا خواربار فروشی شما امروز بی اهمیت به نظر می رسد. برای یک خواننده بیست سال بعد، ممکن است جذاب ترین چیزی باشد که تا به حال نوشته اید.
مستند تظاهر به عینی بودن را متوقف کرد
برای مدت طولانی، مستند قرار بود خنثی باشد، دوربین یا دفترچه ای که جهان را همانطور که هست، با پنهان شدن نویسنده ثبت می کند. این ایده محو شد. مستند مدرن آشکارا صدا و تعصب سازنده خود را حمل می کند. اکنون می پذیریم که شخصی که پشت لنز قرار دارد بخشی از تصویر است و دیدگاه او به جای نقص، نقطه است.
وبلاگ های شخصی دقیقاً در آن تغییر قرار می گیرند. آنها بدون تردید ذهنی هستند، مملو از نظرات و خلق و خوی یک فرد خاص، با این حال آنها یک زمان و مکان واقعی را مستند می کنند. آنها مرز بین خاطرات که درباره خود است و مستند که درباره جهان است را محو می کنند. یک وبلاگ شخصی خوب هر دو به یکباره است، و این ترکیب دقیقاً همان چیزی است که ارزش خواندن را دارد.
جزئیات معمولی گنج هستند
در اینجا بخشی است که بیشتر مردم به عقب برمی خیزند. ما فرض میکنیم که رویدادهای دراماتیک آنهایی هستند که ارزش ضبط را دارند. اما مورخان و خوانندگان کنجکاو معمولاً تشنهترین بافتهای روزمره هستند، چیزهایی که برای ذکر آن بسیار عادی به نظر میرسید. هزینه کارها چقدر است همه از چه برنامه هایی استفاده کردند چیزی که ما در مورد آن بحث کردیم. کدام گجت روی میز نشست.
به این فکر کنید که چیزهای کوچک با گذشت زمان چقدر عجیب می شوند. یک خط گذرا در مورد هدفون حذف نویز شما در قطار پوشیدید، بطری آب قابل استفاده مجدد همه جا حمل کردی، ردیاب تناسب اندام روی مچ دست شما، اینها مصنوعاتی هستند که لحظه ای تندتر از هر تیتری هستند. شما فکر نمی کنید آنها را برجسته کنید زیرا برای شما آنها کاغذ دیواری هستند. دقیقاً به همین دلیل است که آنها ارزشمند هستند. خوانندگان آینده نمی توانند آنها را در جای دیگری دریافت کنند.
چرا افکار خصوصی را در عموم به اشتراک می گذاریم
چیزی کمی عجیب در مورد انتشار دفتر خاطرات وجود دارد که غریبه ها بتوانند آن را بخوانند، و ارزش نشستن با آن را دارد. مردم فقط برای تخلیه وبلاگ نمی نویسند. آنها این کار را انجام میدهند زیرا اشتراکگذاری باعث ایجاد ارتباط میشود، و به این دلیل که بازتاب زندگیتان و تماشا کردن، به آن نوعی وزن میدهد. یک مجله خصوصی نشخوار فکری است. یک پیشنهاد عمومی یک پیشنهاد کوچک است، راهی برای گفتن این است که من بودم، اینجا، اکنون.
این همان گرسنگی است که در وهله اول مردم را به سمت فیلم های مستند می کشاند. ما وبلاگ های شخصی دیگران را می خوانیم زیرا کنجکاو هستیم که دیگران چگونه زندگی می کنند و عادی بودن آنها با ما چه تفاوتی دارد. وبلاگی از کشوری متفاوت، دهه ای متفاوت، یا صرفاً نوع دیگری از زندگی، دیدگاه جدیدی را به ما می دهد که مستند همیشه وعده داده است.
رسانه رکورد را شکل می دهد
همچنین ارزش توجه را دارد: ابزارهایی که برای بی سر و صدا نگه داشتن وبلاگ خود استفاده می کنید بخشی از سند می شوند. یک دهه بعد، این واقعیت که شما نوشتهها را روی میز تایپ میکردید، آنها را به تلفن دیکته میکردید، یا از آنها فیلم میگرفتید. وب کم چیزی در مورد دوران شما خواهد گفت قالب خنثی نیست. این اثر انگشت خود را از زمان ساخته شدن دارد.
این بخشی از اهمیت حفظ انتخاب های کوچک است. کجا نوشتی، روی چه دستگاهی، با چه عاداتی، عینک نور آبی شما برای جلسات آخر شب می پوشیدید، همه آن ها بافت را روی رکورد قرار می دهند. خوانندگان آینده زمان را به همان اندازه از نحوه ساخته شدن چیزی و از آنچه گفته شده بازسازی می کنند. شما هر دو نوع شواهد را به جا میگذارید، چه بخواهید چه نخواهید، بنابراین ارزش دارد که اجازه دهید ماشینهای روزمره زندگیتان نمایان شوند، نه اینکه آنها را برای تصویری صیقلی که لحظهای را که واقعاً در آن زندگی میکردید، پنهان کنید.
طوری بنویس که بعداً کسی آن را خواهد خواند
هیچ کدام از اینها به این معنی نیست که شما باید برای مخاطبان آینده اجرا کنید. صداقت تمام ارزش است. اما می تواند نحوه برخورد شما با چیزهای کوچک را تغییر دهد. به جای پرش از پست پیش پا افتاده، آن را بنویسید. چیز خاص، نام تجاری، قیمت، احساس را نام ببرید. تاریخ ورودی های خود را به وضوح مشخص کنید. در برابر میل به حذف قسمت های خجالت آور یا خسته کننده مقاومت کنید، زیرا این قسمت ها اغلب انسانی ترین و گویاترین هستند.
شما فقط یک وبلاگ نگه نمی دارید. شما در حال ترک یک مستند ذهنی از لحظه تاریخی خود هستید که از جزئیاتی که به سختی متوجه آن هستید جمع آوری شده است. چندین دهه بعد، کسی آن را خواهد خواند تا بفهمد که احساس عادی شما چگونه است. حداقل کاری که می توانید برای آنها انجام دهید، و برای نسخه ای که از خودتان خواهید شد، این است که روزهای کوچک را نیز یادداشت کنید.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید هدفون حذف نویز در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید دوره ها و نرم افزار در کالاهای دیجیتال →