دو راهی که یک تجارت در واقع بدهی خود را تسویه می کند
وقتی کسی به من می گوید کسب و کارش «بدون بدهی» است، اولین سوال من همیشه این است که چگونه. زیرا واقعاً فقط دو راه برای رسیدن به ترازنامه بدون بدهی وجود دارد و آنها نمی توانند متفاوت تر از این باشند. یکی چیزی است که باید به آن افتخار کرد. دیگری انتهای خط است.
بدهی عیب یک تجارت نیست. مبلمان است. هر ترازنامه به دلایلی ستونی برای بدهی ها دارد: وام گرفتن روشی است که بیشتر شرکت ها موجودی کالا را خریداری می کنند، شکاف های حقوق و دستمزد را پوشش می دهند و رشد سرمایه را قبل از رسیدن به درآمد انجام می دهند. بنابراین هنگامی که یک کسب و کار به طور ناگهانی دارای بدهی صفر است، ارزش درک این را دارد که کدام یک از این دو توضیح در بازی وجود دارد. این مشاهده از تماشای مشاغل کوچک است، نه مشاوره حقوقی یا مالی.
راه اول: ورشکستگی، خروج شکست
مردم از این کلمه رنگ پریده می شوند و تصور می کنند که نادر است. این نیست. هنگامی که یک شرکت واقعاً نمی تواند بستانکاران خود را پرداخت کند، اعلام ورشکستگی می تواند بدهی را منحل کند. بدهی ها از دفاتر ناپدید می شوند. اما هیچ چیز در مورد آن تمیز نیست.
عواقب آن شما را دنبال می کند. در حین انجام فرآیند، درآمد شما محدود می شود، زیرا به طور قانونی اعلام کرده اید که چیزی برای شما باقی نمانده است و دادگاه باید صحت آن را تأیید کند. شما نمی توانید آزادانه به دارایی های خود دست بزنید، زیرا روی کاغذ دیگر مالک آنها نیستید. اگر در حال اجرای یک عملیات کوچک هستید، سوابق واضحی را با آن نگه دارید نرم افزار حسابداری مشاغل کوچک دقیقاً همان چیزی است که به شما کمک می کند از رسیدن به این در اجتناب کنید.
من فکر می کنم دلیل اینکه مردم ورشکستگی را نادر تصور می کنند این است که هیچ کس در مورد آن صحبت نمی کند. این شرم آور است، بنابراین مشاغلی که از آن عبور می کنند تمایل دارند این کار را بی سر و صدا انجام دهند و دیگر هرگز به آن اشاره نمی کنند. اما سکوت گمراه کننده است. بسیاری از اپراتورهای کاملاً شایسته در آنجا به پایان می رسند، اغلب در یک فصل بد، یک مشتری بزرگ که پرداخت نکرده است، یا وامی که سررسید آن در بدترین لحظه ممکن است. در نظر گرفتن آن به عنوان یک فاجعه عجیب و غریب که فقط برای احمق ها اتفاق می افتد، این است که چگونه مراقب علائم هشدار اولیه در کتاب های خود نباشید.
چرا ورشکستگی بیشتر از بدهی می کشد؟
در اینجا بخشی است که دست کم گرفته می شود. ورشکستگی فقط بدهی شما را پاک نمی کند. این شهرت شما را از بین می برد و در تجارت، شهرت کل بازی است. مشتریان، تامین کنندگان و شرکا به یاد می آورند. یک اعلامیه ورشکستگی با شما به سرمایه گذاری بعدی شما سفر می کند و بی سر و صدا به مردم می گوید که شما در معرض خطر هستید. این اعتراف در ملاء عام است که شما هیچ راهی برای بهبودی نمی بینید. به همین دلیل است که هر مشاوری که ارزش حق الزحمه خود را داشته باشد، آن را به عنوان آخرین راه حل مطلق در نظر می گیرد. یک جامد کتاب مالی کسب و کار کوچک در اوایل بیش از هر پرونده ورشکستگی تا به حال برای محافظت از آینده شما انجام می دهد.
راه دوم: در واقع پرداخت آن
جاده خوب نادرتر از آن چیزی است که مردم فکر می کنند. یک شرکت معمولاً فقط به یکی از این دو راه به بدهی صفر واقعی میرسد: از طریق انحلال، جایی که همه چیز را میفروشد و از پول نقد برای تسویه طلبکاران استفاده میکند، یا از طریق عملیات واقعاً منظم در جایی که به سادگی وام نمیگیرد.
نسخه دوم نسخه قابل تحسین است. این بدان معناست که کسب و کار آنقدر پول نقد خود را مدیریت می کند که هرگز برای روشن نگه داشتن چراغ نیاز به اعتبار نداشته است. این امر مستلزم نظم و انضباط مالی جدی و عادت به پیش بینی جریان نقدی با چیزی به سادگی است برنامه ریز جریان نقدی بنابراین شما هرگز بین پرداخت برای مواد و فروش محصول نهایی کوتاهی نمی کنید.
انحلال نیز مستحق یک نگاه واضحتر است، زیرا مردم با ورشکستگی آن را به هم میخورند و آنها یکسان نیستند. یک کسب و کار حلال می تواند تعطیل شود، دارایی های خود را بفروشد، به همه بدهی های خود به طور کامل پرداخت کند، و طبق شرایط خودش تعطیل شود. این یک خروج منظم است، نه یک فروپاشی. مالک با سابقه ای تمیز و اغلب مقداری پول نقد از آنجا دور می شود. این تفاوت بین فروش خانه شما و بازپس گیری آن است. هر دو به این ختم میشوند که شما در آنجا زندگی نمیکنید، اما تنها یکی نام شما را دست نخورده باقی میگذارد، و در تجارت، نام شما دارایی است که در هر کاری که بعد انجام میدهید، حمل میکنید.
چرا ایده آل فقط پول نقد بسیار سخت است
دویدن کاملاً با پول نقد خالص به نظر می رسد، و برخی افراد آن را تنها راه قابل احترام می دانند. اما معمولاً سرمایه اولیه زیادی را می طلبد، زیرا مواد اولیه از قبل هزینه واقعی دارند و شما اغلب نمی توانید تا زمانی که تولید شروع شود و محصول فروخته شود، به صورت نقدی پرداخت کنید. این شکاف زمانی دقیقاً دلیل وجود اعتبار است. این پل فاصله بین هزینه کردن مواد و جمع آوری در فروش را ایجاد می کند.
برای اکثر مالکان، هدف واقع بینانه صفر کردن بدهی به هر قیمتی نیست. این بدهی است که عمدی است، اندازه آن چیزی است که کسب و کار می تواند ارائه دهد، و از نزدیک دنبال می شود. الف ردیاب هزینه های کسب و کار آن تصویر را صادقانه نگه می دارد، و الف ابزار صورتحساب شکاف بین کار انجام شده و پول جمع آوری شده را کاهش می دهد.
تفاوت بین بدهی سالم و بدهی خطرناک در مقدار آن نیست، بلکه این است که آیا وام گیرنده چیزی را میخرد که بیشتر از هزینه آن درآمد دارد. وامی که موجودی موجودی را که با نشانه گذاری می فروشید تامین می کند، یک ابزار است. وامی که زیان ماه گذشته را پوشش می دهد یک هشدار است. من مشاهده کرده ام که مالکان با هر دو یکسان رفتار می کنند و به خود به خاطر "دسترسی به سرمایه" تبریک می گویند در حالی که بی سر و صدا به سمت جاده بد می لغزند. آزمون صادقانه ساده است: آیا می توانید به آنچه هر دلار بدهی تولید می کند اشاره کنید؟ اگر نمی توانید، این مکالمه ای است که باید قبل از اینکه بانک آن را برای شما تهیه کند، با خودتان داشته باشید.
بنابراین وقتی می شنوید که یک تجارت بدون بدهی است، بپرسید کدام جاده آنها را به آنجا رسانده است. پرداخت منضبط یک نشان است. ورشکستگی یک زخم است. دانستن تفاوت تقریباً همه چیز را در مورد نحوه اداره آن شرکت به شما می گوید.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید نرم افزار حسابداری مشاغل کوچک در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید دوره های سرمایه گذاری و پول در کالاهای دیجیتال →