تغییر عادات چاقی: چرا رفتار قبل از وزن است؟
من مشاهده کردهام که مردم بهطور موفقیتآمیزی از طریق اراده و انضباط وزن خود را کاهش میدهند، سپس بیشتر آن را در عرض دو سال به دست میآورند. من همچنین شاهد پیشرفتهای کندتر و نامرتبتر افرادی بودهام که آن را برای همیشه متوقف کردند. تفاوت در سرعت از دست دادن نبود - بلکه این بود که آیا رفتارهای اساسی واقعاً تغییر کرده اند یا فقط به طور موقت سرکوب شده اند. این تمایزی است که اصلاح رفتار سعی دارد به آن بپردازد.
مجله غذایی یک بررسی واقعیت است، نه یک مجازات
مفیدترین ابزار در مدیریت وزن مبتنی بر رفتار، مجله غذایی است. نه به این دلیل که دریافت کالری جادویی است، بلکه به این دلیل که بیشتر مردم بین آنچه فکر میکنند میخورند و آنچه واقعا میخورند، فاصله زیادی دارند. نگه داشتن a دفتر خاطرات غذایی فقط برای دو هفته تصویر واضحتری از مصرف واقعی، الگوهای زمانبندی و موقعیتهای آغازگر نسبت به ماهها حدس زدن ایجاد میکند.
همین بینش در مورد فعالیت نیز صدق می کند. اکثر مردم میزان حرکت خود را دست بالا می گیرند. دیدن هر دو طرف معادله - چه چیزی وارد می شود، چه چیزی می سوزد - به طور ملموس اساس هر تغییر رفتاری است که در واقع می ماند.
غذا به عنوان یک مکانیسم مقابله مشکل واقعی است که باید به آن پرداخت
بخش بزرگی از پرخوری در مورد گرسنگی نیست - بلکه در مورد استرس، کسالت، اضطراب، تنهایی یا عادت است. غذا خوردن جلوی صفحه نمایش، غذا خوردن در ماشین، غذا خوردن در اواخر شب، غذا خوردن در پاسخ به حالات عاطفی به جای گرسنگی فیزیکی - این الگوها عمیقاً ریشهدار هستند و به برنامههای غذایی که آنها را نادیده میگیرند، پاسخ نمیدهند. یک برنامه غذایی که به شما می گوید چه بخورید، اما به زمینه احساسی که در آن می خورید توجهی نمی کند، تا زمانی که زندگی با هم همکاری می کند، کارساز خواهد بود، سپس با شکست مواجه می شود.
اینجاست که پشتیبانی حرفه ای - درمانگر یا مشاوری که غذا خوردن عاطفی را درک می کند - واقعاً جایگاه خود را به دست می آورد. برای افرادی که خودشان نمی توانند آن را بفهمند، تجملاتی نیست. این ابزار مناسب برای الگوی روانشناختی است. گروههای حمایتی که به طور خاص بر روی غذا خوردن متمرکز شدهاند (مثلاً پرخوران گمنام) مسئولیتپذیری جامعه را ارائه میکنند که برای نگهداری طولانیمدت اهمیت دارد.
تعیین اهدافی که واقعاً واقع بینانه هستند
جاه طلبی های خیلی بزرگ باعث دلسردی زود هنگام می شود. هدف "من می خواهم 50 پوند کم کنم" بسیار زیاد و انتزاعی است. هدف "من می خواهم در هر شام این هفته یک سبزی بخورم" مشخص است، قابل دستیابی است و یک برد کوچک واقعی ایجاد می کند. روانشناسی رفتاری به طور مداوم نشان می دهد که بردهای کوچک این باور را ایجاد می کند که تغییر ممکن است، که تلاش را در دوره میانی سخت تر حفظ می کند.
محیط زیست به اندازه تصمیم مهم است
شما نمی توانید هر بار که در انبار را باز می کنید و انتظار پیروزی نامحدود را دارید، نبرد قدرت اراده داشته باشید. محیط باید ساختارمند باشد تا انتخاب پیش فرض بهتر باشد. غذاهایی را که می خواهید بخورید بیشتر قابل مشاهده و در دسترس نگه دارید. غذاهایی را که میخواهید محدود کنید را خارج از خانه نگه دارید. غذای سالم را به آسانی به عنوان گزینه فرآوری شده آماده کنید. یک خوب ظرف آماده سازی غذا مجموعه ای که برنامه ریزی ناهار را سریع انجام می دهد اصطکاک را که منجر به تصمیم گیری در مورد فست فود می شود از بین می برد.
چیزی که من از آن می گذرم
من از هر برنامه ای که وعده رفع چاقی را در چند هفته ساختاریافته بدون پرداختن به الگوهای روانشناختی و رفتاری زیر آن می دهد صرف نظر می کنم. من همچنین از اهداف غیرواقعی که افراد را در معرض احساس شکست قرار می دهد، صرف نظر می کنم. پیشرفت در این زمینه به ندرت خطی است و به تفکر کمال گرا پاسخ خوبی نمی دهد.
نتیجه صادقانه: تغییر رفتار سختتر از تغییر رژیم غذایی است، اندازهگیری طولانیتر طول میکشد، و نتایجی را ایجاد میکند که ماندگاری بیشتری دارند. وزن سیگنال قابل مشاهده است. عادت ها چیزی هستند که باید اصلاح شوند.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید سلامتی و تندرستی در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید برنامه های سلامت و تندرستی در کالاهای دیجیتال →
