تغییر سبک زندگی به عنوان موتور واقعی کاهش وزن
من فردی را می شناسم که در طول هشت ماه با یک برنامه ساختاریافته 40 پوند از دست داد و هر پوند را به مدت هفت سال کاهش داد. من همچنین چندین نفر را می شناسم که در عرض 18 ماه 30 پوند وزن کم کردند و 35 پوند وزن اضافه کردند. تفاوت در اراده یا ژنتیک نبود. این بود که آیا دوره کاهش وزن باعث ایجاد تغییر واقعی در شیوه زندگی می شد یا اینکه آیا این یک تلاش فشرده موقتی بود که پس از پایان به حالت اولیه بازگشت.
مشکل برنامه های کاهش وزن سریع
برنامههایی که برای کاهش وزن سریع طراحی شدهاند - رژیمهای بسیار کم کالری، رژیمهای ورزشی تهاجمی، برنامههای غذایی فشرده - به این معنا عمل میکنند که باعث کاهش وزن میشوند. آنها به این معنا شکست می خورند که اکثر مردم نمی توانند آن سطح از محدودیت و شدت را به طور نامحدود حفظ کنند. وقتی برنامه به پایان می رسد، عادت هایی که باعث افزایش وزن شده اند، هنوز وجود دارند و منتظر هستند. وزن برمی گردد زیرا هیچ چیز در الگوی روزانه اصلی تغییر نکرده است.
این انتقاد از هیچ برنامه خاصی نیست - این یک مشاهده است که برنامه های کاهش وزن معمولاً روی چه چیزی تمرکز نمی کنند. عادات آموزشی که می توانند با هزینه کم و تلاش برای مدت نامحدود حفظ شوند، نسبت به نتایج چشمگیر قابل فروش کمتر است، بنابراین توجهی که شایسته است به آن نمی شود.
آنچه "تغییر سبک زندگی" در واقع مستلزم آن است
چهار دامنه باید جابجا شوند - و آنها با یکدیگر تعامل دارند. غذا خوردن: انتخاب های روزانه پیش فرض در مورد غذا باید بهبود یابد، نه فقط انتخاب های انجام شده در طول یک برنامه. حرکت: نوعی از فعالیت بدنی منظم باید به طور مداوم در روز بافته شود که دیگر نیازی به تصمیم گیری ندارد. خواب: خواب ناکافی هورمون های گرسنگی را به گونه ای هدایت می کند که سایر حوزه ها را بسیار سخت تر می کند. استرس: استرس مزمن کورتیزول را افزایش میدهد که ذخیره چربی را افزایش میدهد و غذا خوردن احساسی را تحریک میکند.
هیچ یک از اینها نیازی به کامل بودن ندارند. آنها باید به طور قابل توجهی بهتر از خط پایه ای باشند که باعث افزایش وزن شده است. نگه داشتن تنقلات واقعا سالم مانند آجیل مخلوط یا بریدن سبزیجاتی که در خانه در دسترس هستند، انتخاب پیش فرض را بدون نیاز به اراده در هر لحظه میان وعده تغییر می دهد. این یک تغییر سبک زندگی است - تغییر در محیطی که به طور خودکار رفتار را شکل می دهد.
ارتباط خواب و وزن که بیشتر مردم نادیده می گیرند
خوابیدن کمتر از هفت ساعت به طور مداوم گرلین (هورمون گرسنگی) را افزایش می دهد و لپتین (هورمون سیری) را کاهش می دهد. نتیجه گرسنگی واقعی و مستندی است که با خوردن مواد مغذیتر جبران نمیشود – افرادی که کم خواب هستند به طور خاص هوس خوردن غذاهای پرکالری و پر کربوهیدرات دارند. بهبود کیفیت خواب نقشی مشروع و دست کم گرفته شده در مدیریت وزن دارد که اکثر برنامه ها اصلا به آن توجه نمی کنند.
حذف وعده های غذایی باعث ایجاد مشکلات می شود نه راه حل
زنان بهویژه به دلیل ترکیبی از مشغله و این باور نادرست که باعث کمبود غذا میشود، غذا را حذف میکنند. چیزی که معمولا در عوض ایجاد می کند گرسنگی اواخر روز است که منجر به پرخوری در شام و میان وعده عصر می شود. خوردن صبحانه به درستی - نه یک شیرینی، بلکه یک وعده غذایی با پروتئین - محیط هورمونی را برای یک روز اشتهای قابل کنترل تنظیم می کند. افراد پرمشغله ای که نمی توانند در صبح آشپزی کنند، از گزینه های آماده سازی که نیازی به آماده سازی در صبح روز هفته ندارند، بهره مند می شوند.
چیزی که من از آن می گذرم
من از هر برنامه کاهش وزنی که شامل برنامه های صریح برای نگهداری پس از مرحله کاهش اولیه نباشد صرف نظر می کنم. این حذف جایی است که اکثر برنامه ها نتایج خود را از دست می دهند. من همچنین از این ایده که شما باید همه چیز را به طور همزمان اصلاح کنید، چشم پوشی می کنم - تغییر رفتار زمانی بسیار بادوام است که به اندازه کافی افزایشی باشد که در واقع در یک زندگی واقعی ادغام شود.
نسخه صادقانه: شما باید نحوه زندگی خود را تغییر دهید، نه فقط نحوه غذا خوردن خود را برای 12 هفته. افرادی که کاهش وزن را حفظ می کنند، تعداد کمی از کارها را متفاوت از قبل انجام می دهند - و آنها را به طور نامحدود انجام می دهند، نه به طور موقت.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید سلامتی و تندرستی در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید برنامه های سلامت و تندرستی در کالاهای دیجیتال →
