ایمنی بعد از مدرسه: خانه پیاده روی و خانه خالی هیچ کس به شما هشدار نمی دهد
من مدارک ثبت نام را انجام دادم، اعتبار مربی را بررسی کردم، خط مشی پیکاپ را تأیید کردم. فکر کردم کار ایمنی را انجام داده ام. سپس دختر ده ساله ام به من گفت که وقتی بهار گذشته کلاس بدون اطلاع قبلی لغو شد، فقط چهل دقیقه روی پله ها نشست زیرا نمی دانست باید چه کار کند. من هرگز آن سناریو را پوشش نداده بودم. فکر میکردم داشتم، چون «در مورد ایمنی صحبت کرده بودیم». واقعا نداشتیم
فاصله بین برنامه و درب ورودی
بیشتر تفکر ایمنی والدین در مورد برنامه های بعد از مدرسه بر روی آنچه در داخل اتفاق می افتد متمرکز است - مرکز، نسبت کارکنان، روش های اضطراری. لازم است اما ناقص. لحظههای آسیبپذیری واقعی معمولاً گذار هستند: پیادهروی یا سواری بین خانه و برنامه، انتظار بیرون از خانه وقتی چیزی زود یا دیر اجرا میشود، و دوره زمانی در خانه قبل از آمدن والدین. برای بچههایی که پیاده به برنامهها میروند یا ترانزیت میکنند، مسیر بیش از آن چیزی است که بیشتر والدین بررسی میکنند. در زمانی که فرزندتان این کار را انجام می دهد خودتان مسیر را در هر دو جهت پیاده روی کنید. به بلوکهای کم نور، مناطق مرده که در آن افراد دیگری وجود ندارد، نقاطی که گروهی تمایل به معاشرت دارند، توجه کنید. سپس با فرزندتان راه بروید و به طور خاص در مورد کارهایی که باید در هر یک از آن نقاط انجام دهید صحبت کنید - نه به شکلی ترسناک، بلکه به عنوان یک مسیریابی عملی. مکالمه "منطقه خطر" زمانی بهترین نتیجه را دارد که خاص و واقعی باشد تا نمایشی. "اگر کسی اینجا شما را ناراحت می کند، به داروخانه ای که در گوشه ای از آن قرار دارد بروید" مفید است. "مراقب غریبه ها باش" نیست.سناریوهای اضطراری که آنها باید سرما را بدانند
بچهها وقتی گزینهها و نه فقط بیان شدهاند، شرایط اضطراری واقعی را بهتر مدیریت میکنند. "میدونی چیکار کنی" تمرین نیست. صدای تمرین اینگونه است: "کلاس به تازگی لغو شد و نمی توانید با من تماس بگیرید. به من بگویید دقیقا چه کاری انجام می دهید." این سناریوها را به طور خاص پوشش دهید، و بررسی کنید که پاسخ ها صحیح و جاری هستند: کلاس یا فعالیت بدون هشدار لغو شد - برنامه چیست؟ کجا می روند، با چه کسی تماس می گیرند و به چه ترتیبی؟ آسیب در برنامه - آیا آنها می دانند جعبه کمک های اولیه کجاست؟ میدونن به کی بگن؟ آیا آنها می دانند که اجازه دارند بدون نگرانی از ایجاد سر و صدا از یک بزرگسال کمک بخواهند؟ وقتی هوا تاریک میشود به تنهایی به خانه راه میروند - آیا میدانند در کدام مسیر بمانند؟ اگر مشکلی پیش بیاید وارد کدام کسب و کارها می شود؟ رسیدن به خانه قبل از هر کس دیگری - چه چیزی قفل است، پروتکل درب چیست، با چه کسی تلفنی چک می کنند؟ چک کردن تماس تلفنی یکی از کم استفاده ترین ابزارهای ایمنی برای کودکان بزرگتر است. یک متن ساده "من خانه هستم، همه چیز خوب است" پانزده ثانیه طول می کشد و ساعت ها اضطراب والدین را از بین می برد. از همان ابتدا آن را به عنوان یک قاعده تنظیم کنید، در حالی که بچه ها هنوز آنقدر جوان هستند که بدون فشار دادن آن را بپذیرند.ایجاد شبکه ایمنی فراتر از خانواده شما
مفیدترین زیرساخت ایمنی برای ساعات بعد از مدرسه، شناخت همسایگان است. این قدیمی به نظر می رسد زیرا اینطور است - اما واقعاً کار می کند. اینکه فرزند شما بداند که Nguyens دو درب پایین معمولاً بعد از مدرسه در خانه است و می تواند در مواقع اضطراری به آن در بکوبد، تقریباً از هر برنامه یا دستگاهی ارزشمندتر است. این را به خود برنامه تعمیم دهید. بدانید کدام خانواده های دیگر ثبت نام کرده اند، حداقل شماره تلفن دو یا سه والدین خود را دریافت کنید و مطمئن شوید که فرزندتان می داند که با کدام همکلاسی ها می تواند به خانه برود. حرکت گروهی به طور چشمگیری ریسک را کاهش می دهد.چیزی که من از آن می گذرم
من از این غریزه چشم پوشی می کنم که بیش از حد هر سناریو را به گونه ای بنویسم که ترسناک به نظر برسد تا قدرت بخش. هدف کودکی است که می داند چه کاری باید انجام دهد و احساس می کند قادر به انجام آن است - نه کودکی که بیش از حد هوشیار و مضطرب است. لحن را عملی و مطمئن نگه دارید. همچنین از این فرض صرف نظر می کنم که بچه های بزرگتر (ده، یازده، دوازده) دیگر به این مکالمات نیاز ندارند. آن گروه سنی اغلب فراتر از قوانین ایمنی آشکار حرکت کرده است، اما هنوز قضاوتی برای هدایت موقعیتهای واقعا مبهم ایجاد نکرده است. آنها به نسخه بهروزرسانیشده مکالمه نیاز دارند، نه به این فرض که آن را مدیریت کردهاند. نتیجه صادقانه: گفتگوهای ایمنی یک رویداد یکباره نیستند. آنها باید در شروع هر سال تحصیلی، هر برنامه جدید و هر بار که روال تغییر می کند اتفاق بیفتد. تجهیزات ایمنی عملی به کودکان کمک می کند تا احساس آمادگی کنند: سوت ایمنی بچه ها, کوله پشتی بازتابنده کودکان, ردیاب جی پی اس کودک, ساعت تلفن بچه ها، و جعبه کمک های اولیه کودکان همه ارزش داشتن و گفتگو در مورد آنها را دارند. برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید روابط در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید راهنماهای رابطه و دوستیابی در کالاهای دیجیتال →📢 افشای وابسته: این مقاله حاوی پیوندهای وابسته است. ممکن است هنگام کلیک کردن و خرید، کمیسیون کوچکی را بدون هیچ هزینه اضافی برای شما دریافت کنیم.
