وقتی فرزند طلاق شما سعی می کند از هر دو زاویه کار کند
پسرم به من گفت که پدرش اجازه بده تا تا دیروقت بیدار بماند. به پدرش گفت اجازه دادم هر چه می خواهد بخورد. هیچ کدام درست نبود، و او این نمایشنامه را برای حدود چهار ماه اجرا می کرد تا اینکه ما دو نفر واقعاً یادداشت ها را با هم مقایسه کردیم و آن را کشف کردیم. او نه سال داشت. او همچنین از نظر استراتژیک پیچیدهتر از آن چیزی بود که به او اعتبار داده بودیم.
چرا بچه ها این کار را می کنند - نسخه صادقانه
وسوسه انگیز است که این موضوع را به عنوان یک مشکل شخصیتی در نظر بگیریم. این نیست. بچههای خانوادههای مطلقه در موقعیتی ساختاری قرار میگیرند که تقریباً این رفتار را به دنبال دارد: دو بزرگسال که ارتباط خوبی با هم ندارند، هر کدام از آنها در مورد طلاق احساس گناه میکنند، هر کدام میخواهند والدین محبوبشان باشند. این یک شکاف است و بچهها - که آزمایشکنندگان طبیعی پویاییهای اجتماعی هستند - آن را پیدا خواهند کرد.
عنصر گناه اهمیت ویژه ای دارد. بسیاری از والدین مطلقه آنقدر نگران هستند که بهعنوان یک مرد بد دیده شوند که تمایلی به پایبندی به قوانین، اجرای عواقب آن، یا بودن والدینی که نه میگویند، ندارند. وقتی بچه ها آن نرمی را حس می کنند، همان کاری را انجام می دهند که بچه ها همیشه انجام داده اند: برای یافتن مرز واقعی به آن فشار می آورند. اگر مرز بدهد، آن را بایگانی می کنند و دوباره از آن استفاده می کنند.
این ظلم یا بدخواهی نیست. بچه ها مثل بچه ها رفتار می کنند. راه حل این است که آنها را برای یافتن شکاف شرمنده نکنیم - این است که شکاف را کم کنیم.
چگونه شکاف را ببندیم
راه حل فوری همان چیزی است که هیچ یک از والدین نمی خواهند: صحبت با والدین دیگر. به طور خاص، مقایسه یادداشتهایی در مورد آنچه که هر خانواده واقعاً اجازه میدهد و ناسازگاریهایی که فرزندتان از آنها بهرهبرداری میکند را بیان کنید. این گفتگو نباید گرم باشد. فقط باید واقعی و کودک محور باشد.
"او به من گفت که اجازه دادی تا نیمه شب بیدار بماند. می خواستم بررسی کنم زیرا درست به نظر نمی رسد." تمام گفتگو همین است. یا والدین دیگر آن را تأیید می کند و شما در مورد اینکه مشکلی است یا خیر صحبت می کنید یا آنها تأیید می کنند که درست نیست و هر دو چیزی یاد گرفته اید. در هر صورت، شکاف اطلاعاتی بسته می شود.
A نمودار پاداش بچه ها که در هر دو خانه با چارچوب اولیه یکسان وجود دارد، مذاکره فردی را از معادله حذف می کند. وقتی قوانین نوشته شده و بین خانوادهها سازگار است، فرصت کمتری برای ادعای اینکه یکی از والدین به چیزی اجازه میدهد که دیگری اجازه نمیدهد وجود دارد. نمودار مرجع بی طرف است.
وقتی متوجه شدید که فرزندتان دروغ گفته است
پاسخ مهم است. خشمگین شدن یا شرمساری آنها نسبت به گفتگوی مستقیم در مورد آنچه پیدا کردید و دلیل مشکل بودن آن مفید نیست. تمایز کلیدی که باید با فرزند خود قائل شوید: مسئله این نیست که آنها سعی کرده اند مزیتی کسب کنند (این بسیار انسانی است)، بلکه این است که آنها در مورد والدین دیگر دروغ گفته اند تا این کار را انجام دهند و دروغ گفتن در مورد والدین دیگر برای همه از جمله آنها مشکلاتی ایجاد می کند.
فرزندان طلاق در حال حاضر در یک رابطه پیچیده با صداقت هستند - آنها اغلب اطلاعات را بین دو خانواده جستجو می کنند و در مورد آنچه "اجازه" به اشتراک گذاشتن دارند، نگرانی دارند. پاسخ دادن به دستکاری با خشم می تواند به طور ناخواسته برای آنها تأیید کند که صداقت خطرناک است. یک مکالمه آرام و واضح که می گوید "من می دانم چه کار کردی، این است که چرا در این خانواده کار نمی کند، نتیجه این است" موثرتر از یک واکنش احساسی است.
محکم بایست. والدینی که پس از گرفتار شدن در شکاف دستکاری غار میکنند، به کودک آموزش میدهند که تشدید کند. محدودیت های آزمایش فرزند شما پس از طلاق طبیعی و مورد انتظار است. وظیفه شما این است که به طور قابل اعتمادتر از آنچه آنها انتظار دارند، به طور مداوم و بدون درام، محکم تر باشید.
چیزی که من از آن می گذرم
من از تنبیه کودکان به خاطر رفتارهایی که تا حدی نشانه موقعیت بزرگسالی است که در آن قرار گرفته اند صرف نظر می کنم. وقتی والدین ناسازگار هستند، وقتی قوانین بین خانواده ها به شدت متفاوت است، وقتی هیچ کس صحبت نمی کند - بچه ها خود را با هم سازگار می کنند. برخی از چیزهایی که به نظر می رسد دستکاری است، حل مسئله در محیطی است که ابزارهای بهتری در اختیار آنها قرار نداده است.
من همچنین از استخدام یکی از کودکان برای گزارش آنچه خواهر یا برادرشان به والدین دیگر میگوید صرفنظر میکنم. هنگامی که شما در حالت نظارت بر دوشاخه هستید، انگیزه ایجاد خبرچین قابل درک و خورنده است. فرزندان شما نباید از یکدیگر گزارش بدهند تا به شما اطلاعاتی در مورد خانواده دیگر بدهند. این نقشی نیست که باید داشته باشند.
نکته پایانی صادقانه: فرزند شما که هر دو والدین را کار میکند، سیگنالی است که نشان میدهد روابط مشترک والدینی بزرگسالان شکافهایی دارد که ارزش بسته شدن دارد. راه حل، ارتباط بیشتر بین بزرگسالان است، نه تنبیه بیشتر کودک برای سوء استفاده از شکاف. شکاف را ببندید، پیامدها را اعمال کنید، و سپس به اندازه کافی ثبات ایجاد کنید که استراتژی از کار بیفتد.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید روابط در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید راهنماهای رابطه و دوستیابی در کالاهای دیجیتال →
