نوشتن-برنامه-والدین-که-در-سه-ماه-از بین نمیرود
اولین طرح فرزندپروری من و سابقم روی کاغذ عالی به نظر می رسید. ما هر دو در آن جلسه میانجیگری خاص مدنی بودیم. ما روی بیشتر چیزهای بزرگ به توافق رسیده بودیم. سه ماه پس از آن که واقعاً آن را زندگی میکردیم، در مورد تقریباً همه چیزهایی که این طرح به صراحت پوشش نمیداد - که معلوم شد بیشتر زندگی بود، درگیر شدیم. نسخه دوم که یک سال بعد نوشتیم، بهتر بود، زیرا آن را از روی تجربه می نوشتیم تا امید.
چرا اکثر برنامه های فرزندپروری شکست می خورند؟
آنها در زمان اشتباه نوشته شده اند. شما در مرحله حاد طلاق هستید، احساسات بالا می رود، وکلا ساعت به ساعت صورتحساب می گیرند، و شما سعی می کنید سندی بنویسید که بر روابط والدین مشترک شما برای دهه آینده حاکم باشد. هیچ کس در آن شرایط بهترین تصمیم خود را نمی گیرد. شما یا خیلی سفت و سخت هستید (سعی می کنید از خود در برابر هر درگیری احتمالی محافظت کنید) یا خیلی مبهم هستید (میل هستید از اتاق خارج شوید و با یکدیگر صحبت نکنید) و هر دو رویکرد برنامه هایی را تولید می کنند که تحت فشار زندگی واقعی شکست می خورند.
حالت شکست دیگر: طرح در تئوری کودک محور و در عمل متمرکز بر والدین است. برای به حداقل رساندن تأثیر بزرگسالان دیگر به جای به حداکثر رساندن واقعی ثبات کودکان نوشته شده است. دادگاه ها در شناسایی این الگو خوب هستند و در نهایت بچه ها هم همینطور.
یک برنامه فرزندپروری با عملکرد خوب یک سند زنده است. این برنامه باید یک برنامه بازبینی داخلی داشته باشد - هر سال یا زمانی که شرایط کودک به طور قابل توجهی تغییر می کند - زیرا نیازهای یک کودک چهار ساله و یک دوازده ساله واقعاً متفاوت است و این برنامه باید همگام باشد.
آنچه در واقع باید در آن باشد
فراتر از برنامه بدیهی حضانت: یک فرآیند تعریف شده برای تصمیم گیری های آموزشی (ثبت نام در مدرسه، تدریس خصوصی، برنامه های تخصصی)، یک چارچوب روشن برای تصمیم گیری های پزشکی فراتر از مراقبت های معمول، نحوه رسیدگی و اطلاع رسانی به تعطیلات و سفر خارج از منطقه، یک پروتکل ارتباطی برای والدین (شامل پلت فرم و زمان پاسخ مورد انتظار)، و فرآیندی برای حل و فصل اختلافات.
بند حل و فصل اختلاف همانی است که بیشتر مردم از آن صرف نظر می کنند و بعد پشیمان می شوند. "ما آن را حل خواهیم کرد" یک فرآیند نیست. یک پروتکل خاص - سی روز تلاش برای حل و فصل مستقیم، سپس میانجیگری مورد نیاز قبل از اینکه هر یک از طرفین بتوانند دعوا را دنبال کنند - در زمان و زمان زیادی صرفه جویی می کند که درگیری ایجاد می شود، و آنها به وجود خواهند آمد. وجود یک فرآیند باعث می شود که هر دو طرف به جای تشدید فوری، بیشتر از آن استفاده کنند.
A برنامه ریز والدین مشترک که هر دو خانوار از آن استفاده می کنند، لایه هماهنگی عملی را در زیر طرح رسمی ایجاد می کند. اینجا جایی است که برنامه روزانه زندگی میکند، جایی که یادداشتهای مربوط به قرارها و رویدادهای مدرسه ثبت میشوند، جایی که تغییرات برنامه درخواست و مستند میشوند. توافق رسمی و برنامه ریز عملیاتی اهداف متفاوتی را دنبال می کنند و هر دو اهمیت دارند.
وادار کردن والدین خود برای تعامل جدی با آن
چالشی که هنگام نوشتن یک برنامه والدین وجود دارد این است که هر دو والدین باید آن را جدی بگیرند، که وقتی اعتماد کم و رنجش زیاد است سخت است. یک میانجی اغلب در اینجا ضروری است - نه به این دلیل که آنها تصمیم می گیرند، بلکه به این دلیل که یک حرفه ای بی طرف در اتاق به اندازه کافی پویایی را تغییر می دهد تا برنامه ریزی مشترک را ممکن کند.
با رتبه بندی اولویت های خود وارد شوید. چیزهایی را بشناسید که واقعاً برای شما ضروری هستند در مقابل چیزهایی که ترجیح می دهید اما می توانید بدون آنها زندگی کنید. طرحی که ساخته می شود به مصالحه نیاز دارد. دانستن اینکه چه چیزی را از قبل میدهید و چه چیزی را نمیدهید، به شما اجازه میدهد به جای واکنش، مذاکره کنید.
به طور خاص بر روی نیازهای کودکان تمرکز کنید: برنامه مدرسه آنها، تعهدات اجتماعی آنها، رابطه آنها با خانواده گسترده، روال معمول آنها. وقتی هر دو والدین به صراحت بر روی یک موضوع متمرکز هستند - زندگی روزمره واقعی کودکان - مکالمه سازنده تر از زمانی است که هر یک از والدین می خواهند یا سزاوار آن هستند.
چیزی که من از آن می گذرم
از تلاش برای نوشتن طرحی که هر موقعیت ممکن را پیش بینی می کند صرف نظر می کنم. شما نمی توانید، و هر چه بیشتر تلاش کنید، سند سخت تر و مستعد درگیری می شود. برای موارد معمولی به وضوح بنویسید، فرآیند حل اختلاف را برای موارد لبه ایجاد کنید و اطمینان داشته باشید که اگر ارتباطات کاربردی برقرار کرده باشید، موارد لبه قابل مدیریت هستند.
نتیجه صادقانه: یک برنامه فرزند پروری خوب نوشتن یک زبان حقوقی کاملاً محکم نیست که از شما در برابر همکارتان محافظت کند. این در مورد ایجاد چارچوبی است که هر دو بزرگسال می توانند از آن برای بزرگ کردن کودکان با هم استفاده کنند، علیرغم اینکه دیگر با هم نیستند. این مستلزم صداقت در مورد آنچه که هر دوی شما می خواهید، انعطاف پذیری واقعی در مورد آنچه کمتر اهمیت دارد، و تمایل به بازنگری آن در زمانی که زندگی واقعی از برنامه ای که شما نوشتید جدا می شود - که اینطور خواهد شد، نیاز دارد.
برای خرید آماده اید؟ مقایسه کنید روابط در سراسر فروشگاه ها → 📚 یا مرور کنید راهنماهای رابطه و دوستیابی در کالاهای دیجیتال →
