Zamień swoje cele w coś, co faktycznie dokończysz
Co najmniej cztery razy zaczynałem od tego samego celu. Nowy rok, nowy notatnik, ten sam wynik w lutym. Zajęło mi to żenującą ilość powtórzeń, zanim zorientowałem się, że wzór nie wynika z lenistwa – lecz ze struktury lub jej braku.
Prawdziwy powód upadku większości bramek
Same cele są zazwyczaj w porządku. „Ćwicz formę”, „naucz się hiszpańskiego”, „zaoszczędź więcej pieniędzy” – to wystarczająco jasne wskazówki. To, co ich zabija, to różnica między kierunkiem a pierwszym wtorkiem, kiedy jesteś zmęczony i nic w Twoim harmonogramie nie wskazuje Ci na to. Bez mniejszego, konkretnego działania związanego z nadchodzącym tygodniem cel po prostu płynie. A pływające rzeczy znikają. Zacząłem trzymać planista celów – to nie jest jakaś wymyślna aplikacja, tylko papierowy notatnik z sekcją tygodniową – i zmuszenie się do zapisania jednej konkretnej rzeczy, którą zrobię w ciągu najbliższych siedmiu dni, co popchnęło mnie do przodu. Nie miejsce docelowe. Jeden krok. Samo to znacznie zwiększyło wskaźnik awaryjności.Rozbicie go na części bez utraty z oczu szerszego obrazu
Istnieje wersja porady dotyczącej wyznaczania celów, która mówi „skup się tylko na drobnych nawykach”. Istnieje inna wersja, która mówi „utrzymuj wielką wizję w centrum uwagi”. Obaj mają w połowie rację. Wizja wyznacza kierunek. Małe kroki dają przyczepność. Obydwa muszą działać jednocześnie. W moim przypadku sprawdza się zapisanie dużego celu na górze strony, a następnie pytanie: jak będzie wyglądać przyszły tydzień, jeśli ten cel będzie realny? To pytanie zwykle generuje natychmiast trzy lub cztery konkretne działania. Wybieram jeden lub dwa, planuję je, a resztę zostawiam na późniejsze tygodnie. książki o samopomocy mam na to różne słowa – „podział”, „planowanie wstecz”, „zamierzenia wdrożeniowe” – ale wszystkie wskazują na ten sam ruch: powiązanie wizji z konkretnym blokiem czasu w tym tygodniu. Kolejną rzeczą, którą warto zrobić, to powiedzieć komuś. Nie ze względu na aplikację związaną z odpowiedzialnością, ale dlatego, że wypowiedzenie tego na głos sprawia, że wydaje się to realne, co nie zawsze udaje się w przypadku cichego dziennika.Kiedy motywacja się skończy (a tak się stanie)
Motywacja jest pistoletem startowym, a nie źródłem paliwa. Poderwie Cię z kanapy, ale nie przeprowadzi Cię przez szósty tydzień, gdy cel, który został zrealizowany tylko w 30%. To, co Cię prowadzi, to albo rutyna, która sprawia, że czynność staje się automatyczna, albo środowisko, które sprawia, że pominięcie jej jest trudniejsze niż jej wykonanie. Przełączyłem swoje notatnik dziennika do tego samego miejsca na biurku, gdzie znajduje się ładowarka do telefonu, więc widzę ją, zanim spojrzę na telefon. Takie drobne zachęty dla środowiska są warte więcej niż kolejny podcast motywacyjny. Kiedy naprawdę walczę z celem, pytam także, czy naprawdę tego chcę, czy też chcę wersji siebie, która już to osiągnęła. To są różne rzeczy. Czasami szczera odpowiedź jest taka, że cel należy odrzucić lub zmienić, a nie forsować go za pomocą silnej dyscypliny.Nagradzanie siebie nie jest dziecinne
Kiedyś myślałam, że nagradzanie siebie za osiąganie małych kamieni milowych to coś, co robi się z dziećmi, a nie z dorosłymi. myliłem się. Mózg reaguje na pozytywne wzmocnienie niezależnie od wieku. Kiedy osiągnę kamień milowy, ustawię mój śledzenie celów, daję sobie coś o niskiej stawce, ale przemyślanego: dobrą kawę, wieczór robiąc dokładnie to, czego chcę, nowe życie książka o rozwoju osobistym. Rytuał jest ważniejszy niż sama nagroda. Wybrałem schemat: zapisz to, podziel na cotygodniowe kroki, skonfiguruj środowisko tak, aby było ścieżką najmniejszego oporu, uczciwie nagradzaj małe zwycięstwa. Nic z tego nie jest rewolucyjne. Ale jest to zdecydowanie lepsze niż alternatywa.Co bym pominął
Tablice wizji. Zrobiłem dwa. Obaj znaleźli się za drzwiami, gdzie ich nigdy nie widziałem, a nie tak powinny działać tablice wizyjne. Spędziłem także rok, śledząc cele w skomplikowanym arkuszu kalkulacyjnym z kodami kolorystycznymi, którego utrzymanie trwało dłużej niż faktyczna praca nad celem. Jeśli zarządzanie systemem wymaga więcej wysiłku niż sam cel, staje się przeszkodą. Konkluzja: cele kończą się, gdy są powiązane z małymi, zaplanowanymi działaniami i kiedy zaplanowałeś swój tydzień w taki sposób, aby ciężko było uniknąć działań. Wszystko inne jest opcjonalne. Gotowy na zakupy? Porównaj Samodoskonalenie w sklepach → 📚 Lub przeglądaj kursy samopomocy i e-booki w Towary cyfrowe →📢 Ujawnienie podmiotu stowarzyszonego: Ten artykuł zawiera linki partnerskie. Gdy klikniesz i dokonasz zakupu, możemy otrzymać niewielką prowizję bez dodatkowych kosztów.
