Suplementy witaminowe i mineralne dla psów: co tak naprawdę ma znaczenie
Wejdź do dowolnego sklepu zoologicznego, a znajdziesz całą ścianę suplementów dla psów obejmujących wszystko, od funkcjonowania mózgu po wytrzymałość paznokci. Większość z nich jest niepotrzebna dla zdrowego psa na pełnowartościowej diecie. Niektóre z nich są naprawdę przydatne w określonych sytuacjach. Wskazywanie różnic pozwala zaoszczędzić pieniądze i uniknąć rzeczywistych szkód.
Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: więcej nie znaczy lepiej
Witaminy A, D, E i K są rozpuszczalne w tłuszczach, co oznacza, że organizm magazynuje, a nie wydala ich nadmiar. Toksyczność witaminy A – spowodowana przekarmieniem wątroby, olejem z wątroby dorsza lub suplementami w dużych dawkach – powoduje rzeczywiste objawy kliniczne: deformację kości, zmiany skórne, bóle stawów. Toksyczność witaminy D może powodować niebezpieczne rozregulowanie gospodarki wapniowej. Nie jest to ryzyko teoretyczne; pojawiają się w literaturze weterynaryjnej, najczęściej u właścicieli, którzy uważają, że „naturalna” dieta bogata w wątrobę lub łączenie wielu suplementów jest korzystne.
Pies jedzący karmę zgodną z AAFCO kompletna sucha karma dla psów otrzymuje już odpowiednią ilość witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Dodanie osobnego multiwitamina dla psa na górze stwarza potencjał nadmiaru w kategoriach, w których nadmiar jest niebezpieczny.
Witaminy z grupy B i problem mrożonych ryb
Witaminy rozpuszczalne w wodzie są raczej wydalane niż magazynowane, dzięki czemu toksyczność nie stanowi większego problemu – choć niedobór jest nadal możliwy. Niedobór tiaminy (B1) jest szczególnie powiązany z dietą zawierającą surowe lub mrożone ryby jako podstawowe białko. Niektóre ryby zawierają tiaminazę, enzym niszczący tiaminę, a gotowanie neutralizuje go. U psów karmionych znacznymi ilościami surowych ryb, zwłaszcza karpia i śledzia, mogą wystąpić objawy neurologiczne wynikające z niedoboru witaminy B1. Gotowanie ryby lub suplementacja witaminą B1 całkowicie to koryguje.
Minerały: trio cynkowo-wapniowe, które warto poznać
Niedobór cynku objawia się łuszczeniem się skóry, zmianami w sierści i zaburzeniami odporności. Niektóre rasy – szczególnie husky i malamuty – mają wyższą predyspozycję genetyczną do dermatozy reagującej na cynk, nawet przy odpowiedniej diecie. Ukierunkowany suplement cynku dla psów pod nadzorem weterynaryjnym jest właściwe w takich przypadkach; Losowa suplementacja dla psa bez objawów nie jest.
Wapń i fosfor muszą być zrównoważone, a nie tylko obecne. Nadmiar wapnia u rosnących szczeniąt dużych ras przyczynia się do rozwoju chorób ortopedycznych. Jest to prawdziwy powód, aby podawać szczeniętom dużych ras preparaty zamiast uzupełniać wapń w karmie dla dorosłych i nazywać ją równoważną.
Suplementy na stawy – w szczególności glukozamina i chondroityna – mają skromne dowody na spowolnienie postępu choroby zwyrodnieniowej stawów u psów, które już ją mają. Dowody dotyczące profilaktyki w przypadku zdrowych stawów są słabsze. A suplement na stawy dla psa ma sens w przypadku starszego psa z artretyzmem; to niepewna inwestycja dla zdrowego dwulatka.
Co bym pominął
Pominąłbym logikę suplementacji „na wszelki wypadek”. Jeśli dieta jest kompletna i zbilansowana, dodanie jej większej ilości stwarza ryzyko bez korzyści w przypadku wielu kategorii witamin. Pominąłbym także każdy suplement, który nie zawiera określonej ilości składników aktywnych — produkty, które zawierają informację „zawiera niezbędne minerały” bez określenia ilościowego, informują, że nie mogą wytrzymać określonej dawki.
Konkluzja: większość suplementów przeznaczona jest na konkretne niedobory lub schorzenia, a nie na ogólne wzmocnienie. Najpierw zidentyfikuj rzeczywistą potrzebę, a następnie wybierz docelowy produkt. Weterynaryjny panel krwi powie Ci więcej o rzeczywistym stanie minerałów i witamin, niż cokolwiek, co może twierdzić etykieta suplementu.
Gotowy na zakupy? Porównaj Zwierzęta w sklepach →
